فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ.[٣] حضرت آدم كلماتى را از پروردگارش دريافت كرد و با توسل به آن‌ها توبه كرد و توبه او مورد قبول واقع شد.

فرمودند: «آدم وقتى كه به وسيله وسوسه شيطان از بهشت بيرون رفت و از مرتبه جهت الهى تنزل پيدا كرد، كلماتى را از خداى تعالى تلقى كرد. تلقى و لقاى كلمات، به وصول و رسيدن به آن‌ها است. كلمات و اسماى اهل بيت عصمت و طهارت (ع)، گاهى با القاى خداى تعالى به نفوس بشرى واصل مى‌شود؛ يعنى خدا القا مى‌كند، و گاهى وصول و لقاى كلمات به محاوره است؛ همان‌طور كه با شما مذاكره مى‌كنيم و كلماتى از طريق گوش شما به قلب شما مى‌رسد و قلب شما با كلمات ملاقات مى‌كند. خداى تعالى اين كلمات و اسماى خمسه طيبه و اسماى معصومين (ع) را به آدم القا كرد و اين كلمات به قلب آدم رسيد. كلمات، همين اسامى چهارده معصوم است.[٤] هم اسما كلمات است و هم مسمّا. اسما، كلمات اصطلاحى و لغوى است. مسمّا هم كلمات لغوى است، بلكه تمام موجودات آفرينش داخل در كلمه‌اند. «كلم»، به حسب معناى لغوى جرح است. تمام اين انوار مقدس، جارح حجاب‌هاى ظلمت و حجاب‌هاى بى‌عدالتى و ظلم هستند. انوارى كه الآن در جهان بشريت هست، از بركات اهل بيت عصمت است. همان‌طور كه نور شمس، شكافنده تاريكى شب است. انوار الهى هم شكافنده ظلمت‌هاى حكومت‌هاى طاغوتى هستند. به وسيله اين انوار، ظلمت‌هاى جهل و حجاب‌هاى قلب برطرف و محو مى‌شود. حجاب قلب را بايد برنامه اسلام، با علوم و معارف اسلام، با فقه اسلامى و با اخلاق و آداب و معاشرت‌هاى اسلامى برطرف كرد.»[٥]

«اسامى اهل بيت (ع) و همچنين مسمّى داخل در كلمات هستند. اين‌ها حجاب‌هاى ظلمت را نابود مى‌كنند. اگر در عالم حياتى هست، به بركت اهل بيت عصمت و طهارت (ع) است. اين نور شكافنده تاريكى‌هاى جهل و ظلمت و طاغوت و طاغوتيان است. كلمه، معنايش جارح است. اين كلمات را آدم از خداى تعالى و به القاى او تلقى كرد، يعنى خدا الق كرد و آدم تلقى كرد، هم اسما را و هم مسمّا را. نجات آدم به وسيله همين اسما است؛ به اين معنا كه كمال عبوديتى كه اسلام دارد و كمال عبوديتى كه اهل‌بيت عصمت و طهارت (ع) دارند، همان، سازنده آدم هم هست. آدم به ملاقات اهل‌بيت عصمت و طهارت، به حسب اسما و به حسب مسمّى ساخته شده است، گرچه اهل بيت (ع) در زمان آدم نبودند. نحوه لقاى آدم به اهل بيت، همان نحوه لقاى به خداى تعالى است، نحوه لقاءالله است، انسان همان‌طور كه به لقاءالله واصل مى‌شود، آدم هم آن روز به لقاى اهل بيت (ع) واصل شد و آن سازندگى را كه در مقام كمال عبوديت و كمال انسانيت است به دست آورد. همه بايد از اين سازندگى استفاده كنند. همه بايد از اين بيت استفاده كنند. بيت علم، بيت اهل بيت نبوت و رسالت است. به همين وسيله، آدم ساخته شد و به مرتبه اوّل رجوع كرد، همان مرتبه عالى، همان بهشت،