اجرا نكردى؟ بعد هم گفتند: اين شخص قابل هدايت نيست، برويم سراغ سيّد على محمّد باب شيرازى. فرداى آن روز، سر و صدا برآمد كه در نجف، طلبه‌اى كه از شاگردان سيّد كاظم رشتى بوده و شيخى سبك بوده، ادّعا كرده است كه من باب امام زمان (ع) هستم. در ضمن هجده ماه تبليغات، تنها چند نفر به ايشان گرويدند و اين مقدمه ادّعاى بعدى ايشان شد كه گفت: من خود امام زمان هستم. بعد از مدّتى گفت: من پيغمبر خدا هستم و بعد از مدتى گفت: من خود خدا هستم.

فراموش نكنيم ساكنان ملكوت، قدرت‌هاى مخصوص به خود دارند و حتّى هر شيطان نيز كارهايى مى‌تواند انجام دهد و انسان بايد با توكل به خدا راه برود و استاد صالحى داشته باشد كه مسائل را با وى در ميان بگذارد. حالا اگر استاد هم نبود، با علمايى كه مورد وثوق هستند، مشورت كند.

چيزى كه تذكر آن بسيار لازم مى‌نمايد، اين است كه حضرت مهدى (ع) در ايّام غيب، ما را به كى سپرده است؟

و امّا الحوادث الواقعه فارجعوا فيها إلى رواة حديثنا فإنّهم حجّتى عليكم و أنا حجّةالله عليهم،

اما در خصوص مشكلات و پيشامدهاى خود، به مجتهدان در احاديث، (مراجع تقليد) مراجعه كنيد. همانا آنان، حجّت ميان من و شما و من حجّت ميان خدا و آنان هستم.»

بايد حتماً به مراجع تقليد مراجعه كرد، مرجع جامع‌الشرايطى كه از مسائل عرفانى و معنوى هم اطلاعات مفصّلى داشته باشد. اوست كه مى‌تواند راهنماى خوبى باشد. چرا كه زحمت كشيده، مطالعه هم داشته، رياضت هم كشيده و بزرگانى را هم ديده است. انسان، معصوم نيست كه اشتباه نكند. هر جا كه خود انسان احساس كرد كه دارد اشتباه مى‌كند، حتماً خودش را به يكى از مراجع برساند. الحمدالله نعمت هم كه فراوان است. در قم، مشهد، نجف، تهران شخص به يكى از مراجع رجوع كند و بگويد كه مثلًا فلان مسأله و مشكل پيش آمده است. مثل همان شخص كه گفت: من سه شب است كه دارم اينها را مى‌بينم، اينها چى هستند ملائك‌اند، اجنّه‌اند، شياطين‌اند؟

نبايد تك‌رو بود. يكى از اساتيد بزرگوار ما مى‌فرمودند: اين شخص چنين و چنان كرد. امّا چون آن فرد متشرع و متديّن بود، نگذاشته كه پرت شود و اگر خداى نخواسته امر آن دو شيطان را اجرا كرده بود و آن مرد را شهيد نموده بود، آن وقت ديگر، ايمانى برايش باقى نمى‌ماند و جزء حزب شيطان قرار مى‌گرفت.

ادامه دارد ...