ايشان از ابتداى حركت راجع به قضيه انجمنهاى ولايتى و ايالتى همراه امام امت بودند و تا زمان رحلت هم همواره مؤيد نظام جمهورى اسلامى بودند و با دقت هم پشتيبانى مى‌كردند و با توجه به اينكه برخى از افراد سعى داشتند ايشان را نسبت به برخى برنامه‌هاى نظام اسلامى بدبين كنند اما ايشان صريحا مى‌فرمودند كه من امروز مى‌دانم اگر كوچكترين نظر مخالفى ابراز كنم ضد انقلاب و دشمنان اسلام و نيز بى‌تفاوتها آن را علم كرده و ممكن است دور من را هم بيگرند، چون براى اسلام ضرر دارد معاذ اللّه من چنين كارى بكنم مگر ممكن است كه موجب تضعيف نظامى الهى گردم كه خودم براى پيدايش اين نظام چه زحمت‌هايى كه نكشيدم و چه خون دلهايى كه نخوردم و مسلمانان و مؤمنان چه رنجايى كه نكشيدند.

از موضوعات برجسته و قابل اشاره، اجازه آن مرجع بزرگوار نسبت به اختصاص ثلث سهم مبارك امام براى صرف در راه دفاع از اسلام در زمان جنگ بود و غير از اين در زمانى كه ايشان در مدرسه خودشان نماز جماعت اقامه مى‌كردند به خاطر اهميت دادن به نماز جمعه، روزهاى جمعه براى اقامه نماز جماعت نمى‌آمدند تا نماز جمعه باشكوهتر برگزار شود.

آن مرجع عظيم الشأن پس از حضرت آيت اللّه العظمى بروجردى براى حفظ حوزه و بقاى آن تلاش فراوانى كردند و همواره طرفدار استقلال حوزه و حفظ شيوه سلف صالح در تدريس و تحقيق در حوزه بودند و حتى اين اواخر هم ايشان در ملاقات عده‌اى از اساتيد و علما فرمودند كه استقلال حوزه بايد حفظ شود و حتى گريه مى‌كردند كه مبادا خداى ناخواسته يك روز برسد كه عظمت حوزه از جهت علمى، تقوايى و اجتماعى كم رنگ شود. ايشان مانند امام امت به طلاب و روحانيون عشق مى‌ورزيدند و از هيچ تلاشى براى كمك به آنان دريغ نكرده بودند.

در جنبه‌هاى ديگر و در امور اجتماعى حضرت آيت اللّه العظمى گلپايگانى با احداث يك بيمارستان مجهز كمك بسيار خوبى به طلاب و افراد كم بضاعت كردند و در جريان حوادث طبيعى مانند زلزله در شمال و طبس، ايشان واقعا كمك كردند.