ثالثا: ايشان احترام ويژه و توجه خاصى به مؤلفين كتب اسلامى مى‌كردند، خصوصا كتبى كه در دفاع از حريم اهل بيت عصمت و طهارت بود، حتى جلو آنها بلند مى‌شدند و كتب آنها را نشر مى‌دادند و به زبانهاى عربى و انگليسى ترجمه و چاپ مى‌كردند.

رابعا: مكرر به مسجد جمكران مى‌رفتند و متوسل به امام زمان- عجل اللّه تعالى فرجه الشريف- مى‌شدند، خصوصا در مواقع گرفتارى.

خامسا: احياى سنت اعتكاف در روزهاى ١٣ و ١٤ و ١٥ ماه رجب در مسجد امام حسن عسكرى عليه السّلام قم و در ساير شهرها از بركت وجود ايشان است، كه انشاء اللّه اين يادگار ارزنده ايشان به همان جديت ادامه داشته باشد. حتى ايشان براى تشويق معتكفين روزه‌دار، دستور تهيه افطار و سحرى آنها را مى‌دادند. به معتكفين مى‌گفتند براى من هم دعا كنيد.

زمانى براى بنده سؤالى پيش آمده بود كه صلوات بر اهل بيت افضل است يا لعن بر دشمنان اهل بيت، در خواب ديدم كه در محضر آيت اللّه العظمى گلپايگانى هستم و آقا مشغول جواب دادن به نامه‌ها هستند، نامه‌اى را آوردند و قرائت كردند كه سؤال شده بود: صلوات افضل است يا لعن؟ ايشان فرمودند: لعن افضل است.

از خواب بيدار شدم و به محضر ايشان رفتم و خواب را تعريف كردم، ايشان مطلب را تصديق فرمودند و در ضمن گفتند: شما اين خواب را براى دوستان حضرت زهرا عليها السّلام نقل كنيد.

حضرت آيت اللّه العظمى گلپايگانى مى‌فرمودند: هنگام دستور كشف حجاب، با خانواده براى روضه به منزل آيت اللّه آصف بروجردى مى‌رفتيم، يكى از مأمورين پيش آمده كه چرا ايشان با حجاب بيرون آمده، من ناراحت شده و دست بردم تفنگ او را گرفتم، او مى‌كشيد و من هم مى‌كشيدم، عاقبت گفت: اين خطرناك است، تفنگ پر است و يك وقت بيرون مى‌رود. گفتم: باشد تا يك مرتبه از دست شما خلاص شويم، آخر اين موقع، كى به تو مى‌گويد كه متعرض ما شوى و ما را ناراحت كنى. خلاصه از هم جدا شديم و همچنان او مى‌گفت: شما مملكت را خراب كرده‌ايد و من هم مرتب جواب او را مى‌دادم تا از هم دور شديم.