شاد کردن دیگران از دیدگاه اهل بیت - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٥٤ - شاد کردن غیرمجاز

بودند، {به هنگام نبش قبر،} احساس ناراحتی به آنان دست می‌داد، چنان‌که به فرزند کوچک دست داد.[١]

نکته: برای شادکردن دیگران نباید به دور دست ها سفر کرد و دغدغه ی شادکردن دیگران از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام مردمان فلان قاره را داشت. بلکه خانواده، والدین، همسر، فرزند، همسایه، خویشان، دوست... از همه مهم تر و واجب تر هستند.

شاد کردن غیرمجاز

شخصی می‌گوید با پیامبر خدا ٦ نشسته بودیم که مردی { از جمع ما} برخاست و رفت و کفش‌هایش را فراموش کرد. یک نفر، آن‌ها را برداشت و زیر خود گذاشت. آن مرد برگشت و گفت: کفش‌هایم کجایند؟ افرادی که آنجا نشسته بودند، گفتند: ما آن‌ها را ندیده‌ایم. مردی که کفش‌ها را زیر خود پنهان کرده بود، گفت: اینجاست.

پیامبر خدا ٦ فرمود: «ترساندن مؤمن، چه معنا دارد؟». مرد گفت: ای پیامبر خدا! به شوخی این کار را کردم.

[١]. بِحارالانوار، ج ١٤، ص ٤٩٠، ح ٩.