شاد کردن دیگران از دیدگاه اهل بیت
(١)
دیباچه
٩ ص
(٢)
اهمیت شادی
١١ ص
(٣)
شادی گِره گشا
١١ ص
(٤)
تبسم صدقه است
١٣ ص
(٥)
تبسم و نیکی
١٣ ص
(٦)
تبسم و مسافرت
١٤ ص
(٧)
تُرُش روی و دشمن
١٤ ص
(٨)
دیدارِ با شادی
١٤ ص
(٩)
تبسم و اندوه مؤمن
١٥ ص
(١٠)
تبسم و پیامبر
١٥ ص
(١١)
پاککننده کینه
١٦ ص
(١٢)
امام صادق و تبسم
١٦ ص
(١٣)
حقگویی
١٧ ص
(١٤)
سرخُوشی مکن
١٧ ص
(١٥)
زمین خوردن دیگران
١٨ ص
(١٦)
در زمان حال گذر کن
١٩ ص
(١٧)
شاد کردن دیگران
٢١ ص
(١٨)
عزیزترین مردم
٢١ ص
(١٩)
همچون آب جاری
٢٢ ص
(٢٠)
خدا دوست دارد
٢٢ ص
(٢١)
شادمانی پدر و مادر
٢٣ ص
(٢٢)
هر جمعه
٢٤ ص
(٢٣)
شاد کردن خانواده
٢٥ ص
(٢٤)
رشتهی دوستی
٢٥ ص
(٢٥)
دعای کودکان
٢٦ ص
(٢٦)
شریک زندگی
٢٦ ص
(٢٧)
خانهای در بهشت
٢٧ ص
(٢٨)
پیامبر و شوخی با کودکان
٢٨ ص
(٢٩)
خانواده را اندوهگین نساز
٢٨ ص
(٣٠)
ملاقات با دوستان
٢٩ ص
(٣١)
برترین کار پس از واجبات
٣٠ ص
(٣٢)
مصداق شادی چیست؟
٣٠ ص
(٣٣)
محبوبترین نزد خدا
٣١ ص
(٣٤)
اندوه زدایی
٣١ ص
(٣٥)
دعای مستجاب
٣٢ ص
(٣٦)
همهی دنیا
٣٣ ص
(٣٧)
شاد کردن پیامبر
٣٣ ص
(٣٨)
دلهای خسته
٣٤ ص
(٣٩)
شوخی دوستداشتنی
٣٤ ص
(٤٠)
امام رضا و اطرافیان
٣٥ ص
(٤١)
هر کس مرا خوش حال کند!
٣٥ ص
(٤٢)
خدا شادمانش کند
٣٦ ص
(٤٣)
تنها با یک کلمه
٣٧ ص
(٤٤)
کفاره گناهان بزرگ
٣٨ ص
(٤٥)
شادی و امنیت
٣٩ ص
(٤٦)
شادی خانواده
٤١ ص
(٤٧)
هر چه دوست داری از خدا بخواه
٤٢ ص
(٤٨)
فرمان روا در بهشت
٤٢ ص
(٤٩)
به دانه خرمایی
٤٣ ص
(٥٠)
حوریان بهشتی
٤٥ ص
(٥١)
قدردانی
٤٥ ص
(٥٢)
شادی و اندوه
٤٦ ص
(٥٣)
داستانهای شاد کردن
٤٦ ص
(٥٤)
حالت چگونه است؟
٤٩ ص
(٥٥)
ضمانت میکنم
٤٩ ص
(٥٦)
همسر سازگار
٥٠ ص
(٥٧)
شاد کردن غیرمجاز
٥٢ ص
(٥٨)
این ها شیعه نیستند!
٥٥ ص
(٥٩)
غُصه نخور!
٥٦ ص
(٦٠)
شوخی از اخلاق است
٥٦ ص

شاد کردن دیگران از دیدگاه اهل بیت - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٤٥ - قدردانی

شادکردن دیگران از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام قبل از درخواست

رسول خدا ٦لَا يُكَلِّفُ‌ الْمُؤْمِنُ‌ أَخَاهُ‌ الطَّلَبَ إِلَيْهِ إِذَا عَلِمَ حَاجَتَهُ؛

انسان مومن وقتی نیاز برادرش را می داند او را مجبور نمی کند که نیازش را بیان کند « قبل از درخواست نیاز او را بر طرف می کند».[١]

شادکردن دیگران، نیاز به بهانه و دلیل و درخواست و خواهش ندارد.

حوریان بهشتی

امام صادق ٧در سفارش به عبدالله بن جُندَب: يَا ابْنَ جُنْدَبٍ مَنْ‌ سَرَّهُ‌ أَنْ‌ يُزَوِّجَهُ‌ اللَّهُ‌ الْحُورَ الْعِينَ وَ يُتَوِّجَهُ بِالنُّورِ فَلْيُدْخِلْ عَلَى أَخِيهِ الْمُؤْمِنِ السُّرُور؛


[١]. خصال، ج٢، ص٦١٤.