شاد کردن دیگران از دیدگاه اهل بیت - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١٤ - دیدارِ با شادی

تبسم و مسافرت

امام صادق ٧ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ إِذَا سَافَرْتَ‌ مَعَ‌ قَوْمٍ‌ ...أَكْثِرِ التَّبَسُّمَ فِي وُجُوهِهِمْ؛

لقمان به فرزندش گفت: هرگاه با گروهی به سفر رفتی... در برخورد با آنان بسیار متبسّم باش.[١]

تُرُش روی و دشمن

امام علی٧سیره پیامبر خدا ٦این بود که وقتی یکی از اصحاب خود را غمگین می‌دید، او را با شوخی کردن، شاد می‌کرد و می‌فرمود خداوند از برخورد عبوسانه انسان با دوستانش نفرت دارد.[٢]

دیدارِ با شادکردن دیگران از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام

امام علی ٧أَظْهِرُوا الْبِشْرَ فِيمَا بَيْنَكُمْ وَ السُّرُورَ فِي مُلَاقَاتِكُم‌؛

[١]. کافی، ج ٨، ص ٣٤٨.

[٢]. «كَانَ رَسُولُ اللَّهِ لَيَسُرُّ الرَّجُلَ مِنْ أَصْحَابِهِ إِذَا رَآهُ مَغْمُوماً بِالْمُدَاعَبَةِ وَ كَانَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ‌ الْمُعَبِّسَ‌ فِي وَجْهِ إِخْوَانِهِ». کشف الریبه، ص ٨٣.