شاد کردن دیگران از دیدگاه اهل بیت - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١٢ - شادی گِره گشا

ازاين‌رو، مي‌توان گفت گاهي نشاط و شادي، هر دو با هم جمع اند و آن زماني است كه فرد هم شاد است و هم سرحال و بانشاط و زماني از هم جدايند؛ يعني گاهي فردي بانشاط و سرحال است، ولي شاد نيست. به عبارتي، او كارهاي خود را با ميل و رغبت انجام مي‌دهد، ولي خندان نيست، مانند پيامبران كه از گمراهيِ ديگران ناراحتند و با اين حال، با نشاط به ارشاد آنان مي‌پردازند و چون به وظيفه خويش عمل كرده‌اند، لذت مي‌برند. در مقابل، گاهي فردي شاد و خندان است، ولي نشاط لازم براي انجام امور خود را ندارد، مانند فرد افسرده‌اي كه بر اثر عوامل خارجي براي چند لحظه خندان است.[١]

ناگفته پیداست شادکردن دیگران از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام که باعث نشاطِ روح و جان می‌شود شادکردن دیگران از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام است که منشأ و اساس آن بر مبنای عقل باشد. نه اینکه برای شاد بودن دست به هر کار اشتباهی زده شود مانند تهمت، تمسخر، دروغ‌گویی، ریختن آبروی دیگران...

[١]. خبازی مجید، شادی و رسانه (مبانی، آسیب ها و راهکارها)، مرکز پژوهش‌هاي اسلامي صدا و سيما، قم،١٣٩٠.