روابط متقابل خلفا با خاندان پيامبر
(١)
مقدمه
مجمع
٧ ص
(٢)
پيشگفتار
٩ ص
(٣)
نصوصى
از خلافت على (ع)
١٧ ص
(٤)
1-
حديث ثقلين
١٧ ص
(٥)
2
حديث انذار عشيره
١٨ ص
(٦)
3
حديث ده فضيلت
١٩ ص
(٧)
4-
لفظ ديگرى از حديث منزلت
٢١ ص
(٨)
5
حديث عبايه ربعى
٢٢ ص
(٩)
بررسىتفصيلى
روابط متقابل خاندان پيامبر (ص) با خلفا
٢٥ ص
(١٠)
نامگرفتن
برخى از خاندان على (ع) به نام خلفا
٢٥ ص
(١١)
مشاوره
خلفا با على (ع)
٢٦ ص
(١٢)
ازدواج
ام كلثوم با خليفه دوم
٢٧ ص
(١٣)
روابط
متقابل عايشه با خاندان پيامبر
٣١ ص
(١٤)
عيادت
على و ابن عباس از عايشه
٣٤ ص
(١٥)
روابط
متقابل خلفا و على (ع)
٣٧ ص
(١٦)
رابطه
صحابه با على (ع)
٣٩ ص
(١٧)
الف)
پيمانشكنى امت
٣٩ ص
(١٨)
پيمانشكنى
امت كنار زدن على (ع) از خلافت بود
٤١ ص
(١٩)
مظلوميت
على (ع)
٤٢ ص
(٢٠)
ب
صحابهاى كه از حوض طرد مىشوند
٤٢ ص
(٢١)
روابط خلفا
با على (ع)
٤٧ ص
(٢٢)
روابط
خلفا با فاطمه زهرا (عليهاالسلام) در مسئله فدك
٥١ ص
(٢٣)
فاطمه
(عليهاالسلام) بضعه پيامبر (ص)
٥١ ص
(٢٤)
نمودارى
ديگر در چگونگى روابط خلفا با خاندان پيامبر (ص)
٥٣ ص
(٢٥)
حديث
ابن ابى شيبه در تهديد به احراق
٥٣ ص
(٢٦)
حديث
بلاذرى
٥٧ ص
(٢٧)
حديث
طبرى
٥٧ ص
(٢٨)
پرسش
بى پاسخ
٥٨ ص
(٢٩)
نمونههايى
چند از احاديث اهلسنت
٦٣ ص
(٣٠)
حديث
كشف بيت (عليهم السلام)
٦٣ ص
(٣١)
ابن
ابىدارم و حديث تهاجم
٦٤ ص
(٣٢)
تهاجم
بر بيت در حديث جوينى
٦٦ ص
(٣٣)
شهادت
«محسن» و تحريف تاريخ
٦٩ ص
(٣٤)
پاسخ
به يك سؤال
٧٠ ص
(٣٥)
تهاجم
بر بيت و شهادت حضرت فاطمه (عليهاالسلام) در كتابهاى شيعه
٧٥ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
روابط متقابل خلفا با خاندان پيامبر - كاردان، رضا - الصفحة ٣٨ - روابط متقابل خلفا و على (ع)
در سند حديث چنان كه در تاريخ مدينه دمشق[١] و تفسير طبرى[٢] آمده است، عمر بن ابراهيم بن خالد كردى هاشمى و اسيد بن صفوان قرار دارند.
ذهبى حديثشناس و رجالى بزرگ اهلسنت[٣] در باره عمر بن ابراهيم بن خالد مىگويد: دار قطنى گفته است: وى بسيار دروغگوست و خطيب گفته است: مورد اعتماد نمىباشد.
آنگاه ذهبى حديث مورد بحث را نقل كرده و آن را مجعول دانسته و اسيد بن صفوان را مجهول (ناشناخته) دانسته است.
با اين وصف، ستايشهايى كه از على (ع) در باره خلفا به استناد احاديث مذكور نقل شده است، ثابت نيست و فاقد اعتبار بوده و مورد قبول نمىباشد.
[١] . تاريخ مدينة دمشق ج ٣٠/ ص ٤٣٨/ دارالفكر
[٢] . تفسير طبرى ج ١١/ جز ٢٤/ ص ٣/ دار المعرفة بيروت
[٣] . ميزان الاعتدال/ ج ٣/ ص ١٨٠- ١٧٩ دارالفكر.