روابط متقابل خلفا با خاندان پيامبر - كاردان، رضا - الصفحة ١٠ - پيشگفتار

برخوردار بوده‌اند معتقد نيست، ولى در مورد صحابه بر اين مواضع تأكيد دارد:

الف) اهانت به تمام صحابه رسول الله (ص) از آن جهت كه مصاحبت آن حضرت را داشتند، نه تنها جايز نيست كه چنين مسئله‌اى موجب كفر و خروج از اسلام مى‌باشد؛ زيرا كسى كه يك صحابى‌را به حيث مصاحبت او با پيامبر (ص) مورد اهانت قرار دهد، اهانت وى اهانت به آن حضرت خواهد بود.

ب) آيات كريمه قرآن و نيز سنت پيامبر (ص) بخش عظيمى از صحابه و ياران آن حضرت را مورد تمجيد و ستايش قرارداده و از بخشى توبيخ و نكوهش به عمل آورده است. در برخى از آيات قرآن، تعبيرهاى: «فَأُولئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكاذِبُونَ»[١] و «... إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا ...»[٢] و «وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً»[٣] درباره صحابه آن حضرت وارد شده است.

[١] . سوره نور/ آيه ١٣.

[٢] . سوره حجرات/ آيه ٦.

[٣] . سوره جمعه/ آيه ١١.