روابط متقابل خلفا با خاندان پيامبر - كاردان، رضا - الصفحة ٧٨

ابى‌بصير از امام صادق (ع) روايت مى‌كند كه حضرت فرمود: فاطمه زهرا (عليهاالسلام) در روز سه شنبه سه روز از ماه جمادى الثانى سال يازدهم هجرى درگذشت. و سبب وفات آن حضرت اين بود كه قنفذ غلام عمربا غلاف شمشير به فرمان عمر وى را زد و به خاطر آن محسن خويش را سقط كرد و بيمارى شديدى پيدا كرد.

وآن دو نفر از اصحاب پيامبر (ص) از اميرالمؤمنين (ع) خواستند تا واسطه شود آنان بر حضرت وارد شوند. حضرت خواست، وقتى آنان وارد شدند. احوال آن حضرت را پرسيدند. حضرت فرمود:

آيا شما از پيامبر (ص) نشنيديد كه فرمود:

«فاطمةٌ بضعةٌ منّي فمن آذاها فقد آذاني و من آذاني‌فقد آذى الله؛

فاطمه پاره‌تن من است كسى كه وى را آزار دهد، مرا آزار داده و كسى كه مرا آزار دهد، خدا را آزار داده است؟»

گفتند: چرا، فرمود: به خدا سوگند شما مرا آزار داديد. آنان بلند شدند، در حالى كه فاطمه زهرا (عليهاالسلام) از آنان در خشم بود از نزد وى رفتند.[١]

٤. مرحوم ابن قولويه كه از محدثان بزرگ شيعه اماميه است، در كتاب شريف و گرانقدر خويش «كامل الزيارات» از حماد بن عثمان از امام صادق (ع) روايت مى‌كند:

هنگامى كه پيامبر (ص) به معراج رفت، به وى گفته شد:

[١] . دلائل الامامة طبرى به نقل بحار الانوار/ چ ٣/ ص ١٧٠/ مؤسسة الوفاء بيروت.