روابط متقابل خلفا با خاندان پيامبر
(١)
مقدمه مجمع
٧ ص
(٢)
پيشگفتار
٩ ص
(٣)
نصوصى از خلافت على (ع)
١٧ ص
(٤)
1- حديث ثقلين
١٧ ص
(٥)
2 حديث انذار عشيره
١٨ ص
(٦)
3 حديث ده فضيلت
١٩ ص
(٧)
4- لفظ ديگرى از حديث منزلت
٢١ ص
(٨)
5 حديث عبايه ربعى
٢٢ ص
(٩)
بررسىتفصيلى روابط متقابل خاندان پيامبر (ص) با خلفا
٢٥ ص
(١٠)
نامگرفتن برخى از خاندان على (ع) به نام خلفا
٢٥ ص
(١١)
مشاوره خلفا با على (ع)
٢٦ ص
(١٢)
ازدواج ام كلثوم با خليفه دوم
٢٧ ص
(١٣)
روابط متقابل عايشه با خاندان پيامبر
٣١ ص
(١٤)
عيادت على و ابن عباس از عايشه
٣٤ ص
(١٥)
روابط متقابل خلفا و على (ع)
٣٧ ص
(١٦)
رابطه صحابه با على (ع)
٣٩ ص
(١٧)
الف) پيمانشكنى امت
٣٩ ص
(١٨)
پيمانشكنى امت كنار زدن على (ع) از خلافت بود
٤١ ص
(١٩)
مظلوميت على (ع)
٤٢ ص
(٢٠)
ب صحابهاى كه از حوض طرد مىشوند
٤٢ ص
(٢١)
روابط خلفا با على (ع)
٤٧ ص
(٢٢)
روابط خلفا با فاطمه زهرا (عليهاالسلام) در مسئله فدك
٥١ ص
(٢٣)
فاطمه (عليهاالسلام) بضعه پيامبر (ص)
٥١ ص
(٢٤)
نمودارى ديگر در چگونگى روابط خلفا با خاندان پيامبر (ص)
٥٣ ص
(٢٥)
حديث ابن ابى شيبه در تهديد به احراق
٥٣ ص
(٢٦)
حديث بلاذرى
٥٧ ص
(٢٧)
حديث طبرى
٥٧ ص
(٢٨)
پرسش بى پاسخ
٥٨ ص
(٢٩)
نمونههايى چند از احاديث اهلسنت
٦٣ ص
(٣٠)
حديث كشف بيت (عليهم السلام)
٦٣ ص
(٣١)
ابن ابىدارم و حديث تهاجم
٦٤ ص
(٣٢)
تهاجم بر بيت در حديث جوينى
٦٦ ص
(٣٣)
شهادت «محسن» و تحريف تاريخ
٦٩ ص
(٣٤)
پاسخ به يك سؤال
٧٠ ص
(٣٥)
تهاجم بر بيت و شهادت حضرت فاطمه (عليهاالسلام) در كتابهاى شيعه
٧٥ ص

روابط متقابل خلفا با خاندان پيامبر - كاردان، رضا - الصفحة ٢٦ - مشاوره خلفا با على (ع)

صحابى، بر يكى‌ديگر از فرزندان آن‌حضرت نهاده‌شده است؛ چنان كه در ترجمه عثمان بن مظعون صحابى آمده است كه وى مورد علاقه شديد پيامبر (ص) بود و پس از اين كه از دنيا رفت، آن حضرت در مرگ وى ناله مى‌كشيد و سخت مى‌گريست.[١]

در زيارت ناحيه مقدسه از امام زمان (ع) روايت شده كه آن حضرت بر عثمان فرزند اميرالمؤمنين (ع) با عنوان همنام عثمان بن مظعون صحابى، سلام داده‌اند.[٢]

ثالثاً: محتمل است كه اميرالمؤمنين (ع) اين نام‌ها را بر فرزندان خويش نهاده‌اند تا زير پوشش اين نام‌ها به خاطر تحفظ بر مصالح اسلام و جلوگيرى از مفاسد بهتر بتوانند در امورخلفا دخالت كنند.

با اين وصف، نام‌گذارى مذكور نمى‌تواند دليل خوشنودى و امضاى آن حضرت نسبت به خلافت خلفا باشد.

مشاوره خلفا با على (ع)

عدم امتناع آن‌حضرت از قرار گرفتن در طرف مشورت خلفا، به لحاظ اين بود كه آن گرامى مصلحت را در اين نمى‌ديد كه با حالت قهر با آنان برخورد كند و زمام امر را به طور كامل به عهده آنان واگذارد و در هيچ امرى از امور مداخله نكند. بديهى است كه‌


[١] . اسد الغابة/ ج ٣/ ص ٣٨٧- ٣٨٦/ دار احياء التراث العربى بيروت.

[٢] . المزار للمشهدى/ ٤٨٩/ ط مؤسسة النشر الاسلامى- قم، اقبال الاعمال/ ج ٣/ ٧٥/ مكتب الاعلام الاسلامى.