روابط متقابل خلفا با خاندان پيامبر - كاردان، رضا - الصفحة ٢٠ - ٣ حديث ده فضيلت

پيامبر (ص) با مردم درغزوه تبوك از مدينه بيرون‌رفتند، على (ع) به پيامبر (ص) گفت: من با شما بيايم؟ فرمود: خير. على (ع) گريه كرد. پيامبر (ص) فرمود: آيا نمى‌پسندى كه نسبت به من به منزله هارون باشى نسبت به موسى جزاينكه پيامبر نيستى؟ براستى شايسته نيست كه من بروم و تو جانشين من نباشى.

گرچه حديث منزلت خود دليلى روشن و نصّى آشكار بر جانشينى بلا فصل على (ع) است، ولى اين جمله كه‌

«انّه لا يَنبغي أنْ أذهبَ الّا وأنتَ خليفتي؛

شايسته نيست من بروم و تو جانشين من نباشى» بسيار چشم‌گير و قابل توجه است.

در اين جمله افزون بر اينكه على (ع) جانشين پيامبر (ص) معرفى شده، اين نكته كه اگر اين جانشينى صورت نگيرد، كارى نا شايسته انجام شده، يادآورى شده است.

در برخى الفاظ حديث كه در چند كتاب معتبر حديثى (نزد اهل سنت) آمده، جمله مذكور اين‌گونه بيان شده است:

«و انت خليفتي في كلّ مؤمنٍ‌[١]

(يا به اضافه)

من بعدي.»[٢]

تو پس از من جانشين من در ميان همه مؤمنان مى‌باشى.

[١] . تاريخ مدينة دمشق/ ج ٤٢/ ص ٩٩- ٩٧/ دار الكفر

[٢] . كتاب السنة/ ص ١٥١/ المكتب الاسلامى.