نقش اسلام در عصر حاضر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٥ - ٣ - اسلام و روابط اجتماعى
مومن، بدىهاى مردم را ناديده مىگيرد، و بر مردم از كمك كردن به آنان، منت نمىگذارد، و خود را از ديگران بهتر نمىداند.
بزرگسالان را همچو پدر احترام مىكند و بر خوردسالان همچو پدر مشفق و مهربان است و با همسالان همچو برادر رفتار مىكند.
از خود بزرگترها را به خاطر كثرت بندهگى از خداوند و كوچكترها را به خاطر كمتر گناه كردن از خود بهتر مىداند و در مورد همسالان مىگويد من به گناه خود يقين دارم و به گناه آنان شك دارم پس از من بهتر هستند.
مسلمان موظف است در كار خوب اجتماعى با همديگر همكارى كند و از همكارى بر گناه و تجاوز خوددارى نمايد.
با ديگران به چهره باز ملاقات مىكند و ناراحتىهاى خود را شخصا تحمل نموده و آنان را به غمهاى خود غمناك نمىسازد و در مقابل نيكىهاى خود، منتظر پاداش نيست، بدىهاى ديگران را عفو مىكند و بدىهاى خود را جبران مىنمايد مسلمان از تعصب قومى و نژادى و زبانى به دور است و خود را با ديگران برابر و مساوى مىداند، از مظلوم حمايت و ظالم را نصيحت مىكند و از ظلم جلوگيرى مىنمايد و مصالح عمومى را بر مصلحت فرد مقدم مىدارد.