دين و اقتصاد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦١ - تربيت و ملكيت

تربيت و ملكيت‌

جاى ترديد نيست كه همه كس كم و بيش حرص و بخل‌[١] دارد وقتى بمالكيت شخصى رسميت داده شود آن وقت دائره حرص مجال بيشترى پيدا نموده استعمار و استثمار وحشيانه را نيز بدنبال دارد و فساد در زندگى اجتماعى شيوع پيدا مى‌كند.

اسلام كه بر اساس ادله متقدمه مالكيت شخصى را امضاء فرموده متوجه اين جهت نيز بوده لذا مالكيت را بطور مطلق قبول نفرموده، بلكه براى آن حدودى قائل شده كه در بحث سابق ذكر شده و بدين وسيله راه فساد را بسته است بعلاوه تعاليم اسلام طورى است كه مسلمان از نظر اخلاقى نوعى تربيت ميشود كه مالكيت او موجب طغيان و ستم و حتى تكبر و خودخواهى او نمى‌گردد.

[١] حرص افراط در تحصيل مال و بخل تفريط در مصرف مال است.