دين و اقتصاد
(١)
دين و اقتصاد
١ ص
(٢)
تمهيد سازنده اصلى و يا زيربناى زندگانى
٧ ص
(٣)
سازنده اصلى فكر است
٨ ص
(٤)
غريزه جنسى و تأثير آن
١١ ص
(٥)
نقش نژاد
١٢ ص
(٦)
تاثير محيط
١٣ ص
(٧)
تأثير وسائل توليد
١٣ ص
(٨)
تفصيل نظريه ماركسيزم
١٧ ص
(٩)
زيربناى وسائل توليد؟
١٩ ص
(١٠)
شواهد ششگانه بر بطلان خيالات ماركسيزم
٢١ ص
(١١)
دين از چه پيدا شده؟
٢٦ ص
(١٢)
سخنى در پيدايش فلسفه
٢٨ ص
(١٣)
كنترل نسل يا كنترل هوس
٣٢ ص
(١٤)
تحديد نسل ممنوع نيست ولى آيا خوبست؟
٣٤ ص
(١٥)
تسريع توليد بهتر از تحديد نسل
٣٦ ص
(١٦)
اقسام خواستنيها
٤٠ ص
(١٧)
ملكيت
٤٦ ص
(١٨)
انتقاد بر كمونيزمى
٤٩ ص
(١٩)
مفاسد ملكيت فردى
٥٠ ص
(٢٠)
مهار كردن ملكيت در اسلام
٥٣ ص
(٢١)
حدود توليد
٥٥ ص
(٢٢)
حدود تصرف مالكانه
٥٧ ص
(٢٣)
قيود مصرف
٥٩ ص
(٢٤)
تربيت و ملكيت
٦١ ص
(٢٥)
اقسام ملكيت
٦٩ ص
(٢٦)
ملكيت دولت
٧١ ص
(٢٧)
توضيحى درباره انفال
٧٤ ص
(٢٨)
دو نكته ديگر
٧٩ ص
(٢٩)
ملكيت عمومى و موارد آن
٨١ ص
(٣٠)
اقسام زمينها در اقتصاد اسلامى
٨٣ ص
(٣١)
مالكيت در روشهاى ديگر اقتصادى
٨٧ ص
(٣٢)
سوسياليزمى سوسياليزمى و اشتراكى بر چهار ركن استوار است
٩٠ ص
(٣٣)
ملى كردن وسائل توليد
٩٦ ص
(٣٤)
كمونيزمى
١٠٠ ص
(٣٥)
بيالوژى انسان مخالف كمونيزم است
١٠٢ ص
(٣٦)
تحديد مالكيت
١٠٥ ص
(٣٧)
عوامل توليد
١١٠ ص
(٣٨)
شروط توليد
١١٢ ص
(٣٩)
احاديث تشويق بكار
١١٤ ص
(٤٠)
قوانين اسلامى در كار
١١٦ ص
(٤١)
اهميت ممتاز كار در اسلام
١١٨ ص
(٤٢)
كمونيسم و عوامل توليد
١٢١ ص
(٤٣)
سرمايه دارى و عوامل توليد
١٢٢ ص
(٤٤)
مقايسه
١٢٣ ص
(٤٥)
قيمت از چه پيدا ميشود؟
١٢٦ ص
(٤٦)
دو قيمت اختراعى ماركسيزم
١٢٧ ص
(٤٧)
دو قيمت، واقعيت ندارد و اساس قيمت رغبت است نه كار تنها
١٣٠ ص
(٤٨)
تعادل ثروت با عوامل توليد
١٣٤ ص
(٤٩)
ارزش اضافى
١٣٥ ص
(٥٠)
مشروع بودن ربح مالك
١٣٧ ص
(٥١)
عوامل توليد
١٣٩ ص
(٥٢)
عمل اقتصادى
١٤٠ ص
(٥٣)
دوم حاجت
١٤٦ ص
(٥٤)
سوم ثروت
١٥٢ ص
(٥٥)
كاپيتاليزمى
١٥٤ ص
(٥٦)
فهرست مطالب كتاب
١٦١ ص

دين و اقتصاد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٩ - دو نكته ديگر

دو نكته ديگر

در پايان اين بحث دو نكته ديگر بايد افزوده شود:

اول اينكه قرآن در سوره حشر مى‌فرمايد: ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى‌ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى‌ فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌ وَ الْيَتامى‌ وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِياءِ مِنْكُمْ‌

ازين آيه و آيه ما قبل آن استفاده ميشود كه آنچه از كفار بدون جنگ بدست مى‌آيد همه‌اش مال امام نيست بلكه نصف آن ملك فقراء و درماندگان است، روايتى كه اين ايه را مخصوص بغنيمت جنگى ميداند سندش ضعيف است. چنانچه آن روايتى كه در تمام موارد اقسام انفال همين مناصفه را بيان مى‌كند نيز سندش ضعيف است، و لذا مراعات كردن جميع ادله معتبر شايد مقتضى باشد كه بگويم يك قسمت از انفال كه عبارت از چيزهائى باشد كه بدون قتال از كفار بدست آيد دو حصه ميشود يك حصه مربوط بامام و حصه ديگر بفقراء داده ميشود.