خواستهاى شيعيان افغانستان - دارالانشاى شوراى مركزى حركت اسلامي افغانستان - الصفحة ٩ - اول رسميت يافتن مذهب جعفرى در قانون اساسى

است. مى‌بينيد كه به طور عمدى از بيان ساير مذاهب اسلامى (شافعى، مالكى، حنبلى و جعفرى) جلوگيرى به عمل آمده است!!

البته پيروان سه مذهب اهل سنت در افغانستان، اگر وجود داشته باشند، بسيار محدود و اندك‌اند و غرض از مهمل گذاشتن موقف مذاهب اسلامى، سلب آزادى مذهبى شيعيان افغانى بوده و نه چيزى ديگر.

به سخن ديگر از نظر نويسندگان و ديكته‌كنندگان اين اوراق به اصطلاح وثيقه ملى و قانون اساسى، حال يهود و نصارى (و حتى احتمالا مجوس‌ها از شيعيان افغانى كه به چند ميليون نفر مى‌رسند، بهتر بوده كه در فرض عدم اخلال به امنيت عمومى، آزادانه به دين و مذهب خود عمل مى‌توانسته‌اند، ولى شيعيان تحت هيچ شرايطى چنين آزادى را نداشته‌اند!

غالب شيعيان از دستورات مذهبى خود در گذشته‌هاى دور و نزديك منصرف نشده‌اند و رغم مهمل بودن آزادى مذهبى آنان در قانون اساسى كشور و در روش نظام‌هاى حاكم، تا حد مقدور به آن عمل كرده‌اند، و در مواردى هم عبادات خود را از قبيل مسح پا در وضو، دست باز در نماز،