سجده بر خاك و امثال آن در خفا به جا آورده‌اند. ولى عده از برادران عزيز اهل سنت گذشته از اينكه ريشه ظلم بر شيعيان را در قانون اساسى علاج نكرده‌اند، براى بار دوم با شيعيان بى‌مهرى ورزيده و آنان را به سبب تقيه نمودن، به لقب «منافق»، ملقب ساخته‌اند!! و گمان‌هاى بدى در حق آنان صورت گرفته است.

از طرف شيعيان به آنان مكرر گوش‌زد شده كه:

اولا: تقيه در قرآن مجيد، و احاديث شريفه اهل سنت و اهل تشيع آمده است كه مورد قبول علماى همه مذاهب اسلامى مى‌باشد.[١]

ثانيا: تقيه نفاق نيست بلكه تقيه ضد نفاق است. منافق يعنى كسى‌كه حق را در دل باور ندارد ولى آن را به زبان جارى مى‌سازد. تقيه‌كننده حق را به دل باور دارد ولى براى حفظ از اذيت شدن آن را اظهار نمى‌دارد. بنابراين مى‌بينيد كه تقيه نقطه مقابل نفاق است.

ثالثا: اگر فرض كنيم كه تقيه نفاق باشد، بايد گفت آنانى كه شيعيان را

[١] - از باب نمونه به كتاب" همبستگى اسلامى و دشمنان آن" و كتاب" مسايل كابل" مراجعه نماييد.