چگونه مبلغ خوبى باشيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧ - فرق امر به معروف و نهى از منكر با ارشاد
٣- گاهى حكم را نمىداند ولى موضوع را مىداند، مثلا مىداند كارى كه مىكند ريشتراشى است، ولى نمىداند كه ريشتراشى حرام است و يا مىداند كه جواب سلام را نگفته ولى نمىداند كه رد سلام مسلمان، واجب است.
٤- گاهى برعكس فرض سوم حكم را مىداند ولى موضوع را نمىداند، مثلا مىداند كه خوردن نجس حرام است، زكات فطره واجب است، ولى نمىداند كه اين خوردنى يا آشاميدنى نجس است و آن را مىخورد و يا مىآشامد و يا نمىداند كه امروز روز عيد است و فطره را نمىدهد، و يا مىفهمد كه نماز در لباس نجس باطل است ولى نمىداند كه لباس او نجس مىباشد.
مورد امر به معروف و نهى از منكر به عنوان قدر متيقن فرض اول است كه فرض علم به حكم و موضوع است.
فرض دوم مورد ارشاد است بلى بيان احكام كلى بر عالمان به آنها، براى ارشاد جاهلان واجب است، تا شريعت مجهول نماند.
فرض سوم نيز مورد ارشاد است و اينكه ايا مورد امر به معروف و نهى از منكر نيز است يا نه مورد اختلاف نظر است، شايد بهتر اين باشد كه در حق جاهل قاصر، فقط مورد ارشاد باشد، و در حق جاهل مقصر هم مورد ارشاد و هم مورد امر به معروف و نهى از منكر باشد.