چگونه مبلغ خوبى باشيم
(١)
هويت كتاب
١ ص
(٢)
فصل اول وجوب امر به معروف و نهى از منكر و ارشاد
٥ ص
(٣)
فرق امر به معروف و نهى از منكر با ارشاد
٦ ص
(٤)
فصل دوم شرايط مبلغ
١٠ ص
(٥)
شرط اول
١٠ ص
(٦)
شرط دوم
١١ ص
(٧)
شرط سوم
١٦ ص
(٨)
شرط چهارم
١٩ ص
(٩)
شرط پنجم
٢١ ص
(١٠)
شرط ششم
٢٢ ص
(١١)
شرط هفتم اينكه از سخنان تفرقه انگيز دورى نمايد
٢٢ ص
(١٢)
شرط هشتم كه شجاعت و شهامت داشته باشد
٢٧ ص
(١٣)
شرط نهم درجه بندى توانستن مسايل روز
٢٨ ص
(١٤)
شرط دهم فهم مقدمات تبليغ
٢٩ ص
(١٥)
شرط يازدهم امانت دارى وقت حاضرين مجلس
٣٠ ص
(١٦)
فصل سوم شرايط كمال تبليغ
٣٣ ص
(١٧)
1 - مستمعين را در خطابات مورد احترام قرار داده
٣٣ ص
(١٨)
2 - مطابق فهم مردم صحبت كند
٣٤ ص
(١٩)
3 - مراعات اقتضاى حال
٣٦ ص
(٢٠)
4 - فصاحت كلام
٣٧ ص
(٢١)
5 - خواندن اشعار
٣٨ ص
(٢٢)
8 - خندانيدن و گرياندن
٣٩ ص
(٢٣)
9 - حفظ موقعيت و شخصيت
٤٠ ص
(٢٤)
10 - دلسوزى و دوستى مبلغ
٤٢ ص
(٢٥)
11 - جملات اول سخنرانى
٤٣ ص
(٢٦)
12 - مبلغ، موضوعات مورد ابتلاى هميشه گى مردم را بيش تر مورد صحبت قرار دهد،
٤٤ ص
(٢٧)
13 - آگاهى از پاره اى از مسايل علمى و سياسى
٤٥ ص
(٢٨)
فصل چهارم كدام مطالب در محدوده تبليغ قرار دارد؟
٤٨ ص
(٢٩)
فصل پنجم خصوصيات كشور ما در مورد تبليغ
٥٩ ص
(٣٠)
فصل ششم تبليغ قلمى
٧٠ ص
(٣١)
خاتمه در بيان پاره اى از آيات و احاديث و داستانهاى متعلق به تبليغ
٧٣ ص
(٣٢)
الف) آيات مباركه
٧٣ ص
(٣٣)
ب) احاديث
٧٨ ص
(٣٤)
ج - داستانى هاى تبليغى
٨٢ ص

چگونه مبلغ خوبى باشيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٥ - فصل چهارم كدام مطالب در محدوده تبليغ قرار دارد؟

شيطانى آنان را وادار مى‌كند خود را مجتهد بدانند و در اصول و فروع فتوى بدهند.[١]

٧- يك موضوع مهم: علماى دينى به شمول مبلغين (سخنرانان و مؤلفين) بايد به فكر دنياى مسلمانان هم باشند، بدبختانه جمعى از اهل علم دينى در كشورهاى اسلامى فقط به فكر حفظ شخصيت خوداند، و شديدا از مردم توقع مساعدت مالى و احترام و دست‌بوسى را دارند، و از وظيفه خود در مقابل مردم غافلند، اينان در وظايف دينى خود چندان موفق نيستند. بدتر اينكه جمعى از اهل علم مبتدى و متوسط فاسد شده‌اند و مطابق اصل اذا فسد العالم، فسد العالم مردم نيز به‌


[١] - قال الامام الصادق( ع) فى حديث صحيح:

ما ذئبان ضاريان فى غنم غاب رعاؤها باضر فى دين المسلم من حب الرئاسة

. ضرر دو گرگ درنده در گله بى‌چوپان بيش‌تر از رياست‌طلبى در دين مسلمان نيست.

بلى براى متخصصين و اسلام‌شناسان ارشد اسلامى كه به درجه اجتهاد در فقه و اصول فقه و كلام رسيده‌اند و از تقواى خوبى برخورداراند به استثناى مورد اول( تفكر و تكلم در ذات و صفات خداوند) و مورد پنجم( عمل به متشابهات) جايز است. مطابق قانون اجتهد در مسايل فوق صحبت كنند و براى آنان هيچ مانعى نيست، منع مخصوص نااهلان است. بهرحال، بايد مستمعين گمراه نشوند.