چگونه مبلغ خوبى باشيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٧ - ٤ - فصاحت كلام
٤- فصاحت كلام
مبلغ به هر زبانى كه صحبت مىكند بايد فصاحت داشته باشد كه مردم خوششان بيايد، بعضىها حتى ادبيات زبان مادرى خود را درست بلد نيستند كه مسلما ارزش موعظه آنان پايين مىرود، بعضىها الفاظ مبهم و مشكل را استعمال مىكنند، بعضىها بسيار تند و سريع صحبت مىكنند كه مستمعين درست مطالب او را گرفته نمىتوانند، بعضىها بسيار به كندى حرف مىزنند كه حاضرين را به ملال و خستهگى مبتلا مىسازند، بعضىها صداى خود را بلند مىكنند، بعضى خيلى آهسته صحبت مىكنند، بعضىها دستها و سر و بدن را زياد به حركت مىآورند كه باعث سبكى مبلغ مىشود، بعضىها كلام را بسيار تكرار مىكنند، همه اينها از تأثير موعظه مىكاهد.
گاهى لازم مىافتد كه به طور عادى صحبت كند، گاهى بهتر است در بعضى از مطالب كمى صداى خود را بلند كند، گاهى مطالب مشكل است كه با فصاحت دوبار ان را تكرار كند.
غلط صحبت كردن و يا بدون فصاحت، تاثير موعظه را كم مىكند و مبلغ بايد متوجه اين خصوصيات باشد.
از همه بدتر اينكه گاهى مبلغ آيه قرآن را غلط مىخواند و عبارت حديث را بسيار خراب تلفظ مىكند و بدتر از آن اينكه آيه قرآن و حديث را غلط معنى كند و مردم را به اشتباه اندازد.