فرهنگ نامه امنيت ملى
(١)
پيشگفتار
٧ ص
(٢)
درآمد
١١ ص
(٣)
واژهشناسى«امنيت»
١١ ص
(٤)
امنيت،
در قرآن و حديث
١٢ ص
(٥)
1
جايگاه ملى در نظام اسلامى
١٢ ص
(٦)
2
سرزمنين نمونه در امنيت
١٣ ص
(٧)
3
مسئوليت حكومت اسلامى در برقرارى امنيت
١٤ ص
(٨)
4
خطرناكترين تهديدهاى امنيتى
١٥ ص
(٩)
5
سياستهاى امنيتى امام على عليه السلام
١٦ ص
(١٠)
فصل يكم اهميت
امنيت
١٩ ص
(١١)
1/
1 امنيت، نعمتى بزرگ
١٩ ص
(١٢)
1/
2 نكوهش نبود امنيت
٢٢ ص
(١٣)
1/
3 مسئوليت فرمانروايان در امنيت كشور
٢٤ ص
(١٤)
1/
4 نقش دعا در امنيت
٢٧ ص
(١٥)
1/
5 شهر نمونه در امنيت
٣١ ص
(١٦)
1/
6 امنيت موعود
٣٤ ص
(١٧)
فصل دوم مهمترين
آسيبهاى امنيت
٣٩ ص
(١٨)
2/
1 اختلاف
٣٩ ص
(١٩)
2/
2 ستم
٤٣ ص
(٢٠)
2/
3 ناسپاسى
٤٤ ص
(٢١)
فصل سوم سياستهاى
امنيتى امام على(ع)
٥١ ص
(٢٢)
3/
1 كسب اطلاعات
٥١ ص
(٢٣)
3/
2 اصلاح دشمنان
٥٤ ص
(٢٤)
3/
3 سازش به همراه زيركى
٥٦ ص
(٢٥)
3/
4 پرهيز كامل از دشمن
٥٧ ص
(٢٦)
3/
5 كوچك نشمردن دشمن
٥٩ ص
(٢٧)
3/
6 خيرخواهى نخواستن از دشمن، جز براى آزمودن
٦٠ ص
(٢٨)
3/
7 موقعيتشناسى در برخورد با دشمنان
٦١ ص
(٢٩)
3/
8 كيفر ندادن بر پايه گمان و اتهام
٦٢ ص
(٣٠)
3/
9 پرهيزاندن از شكنجه
٦٦ ص
(٣١)
3/
10 پرهيزاندن از دشنام
٦٩ ص
(٣٢)
3/
11 نرمخويى تا زمانى كه توطئه در كار نباشد
٧٠ ص
(٣٣)
3/
12 تبعيد يا زندانى كردن توطئهگران
٧٣ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
فرهنگ نامه امنيت ملى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٥
آن دو مرادى گفتند: اين سخن را نگفتى، مگر به جهت شرّى كه در باطن دارى. به درستى كه ما مىدانيم كه عقيده خوارج را دارى. اى عيزار! از ما جدا نمىشوى تا تو را نزد امير مؤمنان ببريم و اخبارت را به وى گزارش دهيم.
زمانى نگذشت كه على عليه السلام آمد و آن دو خبر را به وى گزارش كردند و گفتند: اى اميرمؤمنان! او بر اعتقاد خوارج است. ما او را مىشناسيم.
فرمود: «خونش بر ما حلال نيست؛ امّا او را زندان مىكنيم».
عدى بن حاتم گفت: اى امير مؤمنان! او را به من سپار و من ضمانت مىكنم كه از ناحيه او به شما آسيبى نرسد.
على عليه السلام او را به عدى سپرد.