فرهنگ نامه امنيت ملى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢ - ١ جايگاه ملى در نظام اسلامى
امن و امانت و امان، در اصل مصدر هستند.[١]
امّا در اينجا مطلقِ امنيت، موضوع سخن نيست؛ بلكه يكى از مصاديق معناى نخست آن، يعنى امنيت اجتماعى مورد بررسى قرار مىگيرد.
امنيت، در قرآن و حديث
در قرآن و احاديث اسلامى، كلمه «امن» و مشتقات آن، در معانى مختلفى به كار رفته است؛ مانند: امانت،[٢] ايمان،[٣] امنيت در برابر خطرهايى كه در جهان پس از مرگ، انسان را تهديد مىنمايد[٤] و امنيت در مقابل خطرهايى كه آرامش اجتماعى انسان را تهديد مىكند.[٥] همان طور كه اشاره شد در اين جا تنها متونى ارائه مىگردد كه مرتبط با امنيت اجتماعى و ملّى ست. پيش از آن، توجّه خوانندگان گرامى را به چند نكته جلب مىكنيم:
١. جايگاهِ ملّى در نظام اسلامى
از منظر متون اسلامى، امنيت ملّى، يكى از بزرگترين و
[١]. مفردات ألفاظ القرآن: ص ٩٠.
[٢]. ر. ك: دانشنامه ميزان الحكمة: ج ٧ ص ٣٢١( ريشهشناسى امانت).
[٣]. ر. ك: ص ٥٧( معناى لغوى ايمان).
[٤]. مقصود امنيت از عذاب الهى است كه در آيات و روايات فراوانى به آن اشاره شدهاست.
[٥]. ر. ك: ص ٤١( فصل دوم: مهمترين آسيبهاى امنيت).