فرهنگ نامه امنيت ملى
(١)
پيشگفتار
٧ ص
(٢)
درآمد
١١ ص
(٣)
واژهشناسى«امنيت»
١١ ص
(٤)
امنيت، در قرآن و حديث
١٢ ص
(٥)
1 جايگاه ملى در نظام اسلامى
١٢ ص
(٦)
2 سرزمنين نمونه در امنيت
١٣ ص
(٧)
3 مسئوليت حكومت اسلامى در برقرارى امنيت
١٤ ص
(٨)
4 خطرناكترين تهديدهاى امنيتى
١٥ ص
(٩)
5 سياستهاى امنيتى امام على عليه السلام
١٦ ص
(١٠)
فصل يكم اهميت امنيت
١٩ ص
(١١)
1/ 1 امنيت، نعمتى بزرگ
١٩ ص
(١٢)
1/ 2 نكوهش نبود امنيت
٢٢ ص
(١٣)
1/ 3 مسئوليت فرمانروايان در امنيت كشور
٢٤ ص
(١٤)
1/ 4 نقش دعا در امنيت
٢٧ ص
(١٥)
1/ 5 شهر نمونه در امنيت
٣١ ص
(١٦)
1/ 6 امنيت موعود
٣٤ ص
(١٧)
فصل دوم مهمترين آسيبهاى امنيت
٣٩ ص
(١٨)
2/ 1 اختلاف
٣٩ ص
(١٩)
2/ 2 ستم
٤٣ ص
(٢٠)
2/ 3 ناسپاسى
٤٤ ص
(٢١)
فصل سوم سياستهاى امنيتى امام على(ع)
٥١ ص
(٢٢)
3/ 1 كسب اطلاعات
٥١ ص
(٢٣)
3/ 2 اصلاح دشمنان
٥٤ ص
(٢٤)
3/ 3 سازش به همراه زيركى
٥٦ ص
(٢٥)
3/ 4 پرهيز كامل از دشمن
٥٧ ص
(٢٦)
3/ 5 كوچك نشمردن دشمن
٥٩ ص
(٢٧)
3/ 6 خيرخواهى نخواستن از دشمن، جز براى آزمودن
٦٠ ص
(٢٨)
3/ 7 موقعيتشناسى در برخورد با دشمنان
٦١ ص
(٢٩)
3/ 8 كيفر ندادن بر پايه گمان و اتهام
٦٢ ص
(٣٠)
3/ 9 پرهيزاندن از شكنجه
٦٦ ص
(٣١)
3/ 10 پرهيزاندن از دشنام
٦٩ ص
(٣٢)
3/ 11 نرمخويى تا زمانى كه توطئه در كار نباشد
٧٠ ص
(٣٣)
3/ 12 تبعيد يا زندانى كردن توطئهگران
٧٣ ص

فرهنگ نامه امنيت ملى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤ - ٣ مسئوليت حكومت اسلامى در برقرارى امنيت

اين سرزمين مقدّس، وضع شده است،[١] به گونه‌اى كه نه تنها انسان‌ها بايد در آن از امنيت مطلق برخوردار باشند؛ بلكه حيوانات، پرندگان و گياهان نيز در امن و امان هستند و كسى حقّ ايجاد كمترين مزاحمت براى آنها را ندارد.

مى‌توان گفت ارزش بودن مطلقِ امنيت در مكّه، در واقع براى ارائه شهر نمونه اسلامى است و مسئولان نظام اسلامى، بايد تلاش كنند تا ساير بلاد اسلامى را از امنيت لازم، برخوردار نمايند، چنان كه در دوران حكومت امام مهدى عليه السلام امنيتِ مطلق، جهان را فرا خواهد گرفت.[٢]

٣. مسئوليت حكومت اسلامى در برقرارى امنيت‌

نكته ديگرى كه حاكى از اهمّيت امنيت اجتماعى در اسلام است، مرتبط كردن آن با فلسفه رسالت و امامت در روايات اسلامى است؛ چنان كه پيامبر خدا، در پاسخ به سؤال از فلسفه رسالت خود مى‌فرمايد:

بأَن توصَلَ الأَرحامُ وتُحقَنَ الدِّماءُ وتُؤَمَّنَ السُّبُلُ.[٣]

خويشاوندى پيوند داده شود، خون‌ها حفظ گردد و راه‌ها أمن گردند.

همچنين، اشاره به حفظ و صيانت مرزهاى بلاد


[١]. براى آگاهى از اين مقرّرات به منابع فقه، مراجعه فرماييد.

[٢]. ر. ك: ص ٣٥( امنيت موعود).

[٣]. ر. ك: ص ٢٠ ح ٤٤٢٣.