«قُلْ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ» كه «خداوند تعالى برسول الله صلى الله عليه و آله امر مى‌فرمايد تا بمنكران رسالتش بگويد:

انكارتان چه ارزشى دارد بعد از آنكه خداى تعالى و آنكس كه علم كتاب نزد او است برسالتم گواهند و گواهى كافى همين است و بس».

سدير مى‌گويد: عرض كردم: بلى فدايتان اين آيه را خوانده‌ام، فرمودند: آيا آنكس كه تمام علم كتاب پيش او است افهم و اعلم است يا آنكس كه بعضى از علم كتاب پيش او است؟ عرض كردم: نه بلكه آنكس كه تمام علم كتاب پيش او است، پس آن بزرگوار بسينه مبارك خود بدست خويش اشارت فرمود و گفت: و الله علم كتاب تمامش نزد ما است، و الله علم كتاب تمامش نزد ما است».

اسم اعظم چيست؟

آراء و اقوال در آن مختلف است، و قول مشهور در ميان مردم اين است كه اسم اعظم اسمى است لفظى از اسماء حسناى ملفوظه خداوند متعال كه هر كس بدان وقوف يابد، براى هر حاجتى كه بآن تكلم نمايد، نيازش برآورده مى‌شود، و اين تأثير عجيب در حروف اين اسم است كه با تركيبى مرموز ساخته شده است، يعنى مواد مخصوص با تركيب خاص پديد آور آثار غير عادى است.

بر اين راى، اصحاب غرائم و اهل افسون و جادو و علماء اسرار حروف، اصرار مى‌ورزند اين طائفه گمان مى‌كنند كه مظاهر كمال اسماء ارواح افلاك و ستارگانند و طبائع و اسرار حروف در اسماء، سارى است و بنابراين، طبائع و اسرار مزبور بر طبق نظام در كائنات هم جريان دارد و نتيجه و ثمره اين علم در نزد آنان، عبارت از تصرف كردن نفوس ربانى در عالم طبيعت، بيارى اسماء حسنى و كلمات الهى است كه از حروف ناشى مى‌شوند و اين حروف باسرارى كه در كائنات جريان دارد، محيط مى‌باشد سپس در ماهيت و كيفيت راز تصرفى كه در حروف وجود دارد اختلاف كرده‌اند:

طائفه‌اى از اينها آن راز تصرف را در مزاج حاصل از تركيب حروف‌