خدا بهترین سخنها را فرود آورده، سخنی که سراسرش یکدست و مشابه است. در عین حال تنها بشارت نیست، اندرز هم هست. مردمان خداپرست خداترس وقتی کلمات خدا را میشنوند بدنشان به لرزه در میآید و خوف بر آنها عارض میشود. آنگاه حالتشان مبدل به حالت تذکر و محبت و آرامش میشود.

در این آیات و در بسیاری آیات دیگر [٢] مخاطبهای قرآن

یکی دیگر از نکاتی که در شناخت تحلیلی میباید از قرآن استنباط کرد، تعیین و تشخیص مخاطبان قرآن است. در قرآن تعبیراتی نظیر هُدی لِلْمُتَّقینَ [٣]، هُدی وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنینَ [٤] و لِینْذِرَ مَن کانَ حَیاً [٥] زیاد آمده است. اینجا میتوان سؤال کرد که هدایت برای پرهیزکاران لزومی ندارد زیرا

[١]. زمر/ ٢٣.

[٢]. مثل آیه ٥٨ از سوره مریم و آیات اول سوره صف.

[٣]. هدایت است برای پرهیزکاران. (بقره/ ٢)

[٤]. هدایت و بشارت است برای مؤمنین. (بقره/ ٩٧)

[٥]. آمده است تا زندهها را انذار کند. (یس/ ٧٠)