آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣ - آشنایی با زبان قرآن

امَّا اللَّیلُ فَصافّونَ اقْدامَهُمْ

هنگام شب پاهایشان برای عبادت جفت میشود.

تالینَ لِاجْزاءِ الْقُرْآنِ

آنگاه قسمتهای مختلف قرآن را تلاوت میکنند.

یرَتِّلونَهُ تَرْتیلًا

قرآن خواندنی از سر تأمل و اندیشه (نه مانند قرآن خواندنهای بعضی از ما، تند و بدون فهم معانی).

یحَزِّنونَ بِهِ انْفُسَهُمْ ...

کلمات و آیات را با آهنگ و حزن مخصوص معنوی که از قلبشان پیدا میشود میخوانند. پس هرگاه به آیهای برسند که رحمت الهی از آن فهمیده میشود، با شوق به آن نظر میکنند و وقتی به آیات بیانگر خشم الهی میرسند، غرق دنیای اندیشه میشوند، گویی که صدای دوزخیان را میشنوند.

قرآن بر روی این خاصیت خودش که کتاب دل و روح است، کتابی است که جانها را به هیجان میآورد و اشکها را جاری میسازد و دلها را میلرزاند، خیلی تأکید دارد و آن را حتی برای اهل کتاب نیز صادق میداند:

الَّذینَ اتَیناهُمُ الْکتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ یؤْمِنونَ. وَ اذا یتْلی عَلَیهِمْ قالوا امَنّا بِهِ انَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا ... [١]

[١]. قصص/ ٥٢ و ٥٣.