نماز الهی وشیطانی - حسین انصاریان - الصفحة ١٧ - نمازهاى نمونه عصر ما

سال هم در زمستان و هم درتابستان، در حجره‌اش و در ايوان مدرسه صدر اصفهان، وقتى نماز مى‌خواند، در نماز از دنيا جداى جدا مى‌شد، و بعد از تمام شدن نماز، بايد مى‌رفت پيراهنش را كه بر اثر كثرت گريه خيس شده بود، عوض مى‌كرد، هم در نماز ظهرش، هم در نماز عصرش، هم در نماز مغربش و هم در نماز عشايش. در نماز شبش در مدرسه صدر، بعد از وتر، وقتى به سجده رفت و با آن حالش گفت: «سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَهِ وَ الرُّوحِ‌»[١]، تمام آجرها، ديوارها، برگ‌ها و درخت‌هاى مدسه، هم آن‌ها، به دنبال آخوند داشتند مى‌گفتند، «سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ ...»، يك نفر اين تسبيح‌ها را شنيد و غش كرد.

ما نماز مرحوم آيت الله العظمى بروجردى را نمى‌گوييم تا شما را به آن دعوت كنيم؛ به نمازى كه آن مرحوم در سن نود سالگى‌تا شب آخر عمرش، در جماعت مى‌خواند. او در تمام نمازهاى‌

[١] ١. سيد بن طاووس، اقبال، ج ٣، ص ١٨٥.