نماز الهی وشیطانی - حسین انصاریان - الصفحة ٢٦

السَّرَاءِ وَ الضَّرَّاءِ.»[١] من چه در يك باغ پرميوه، كنار چشمه و رود باشم، خدا را حمد مى‌كنم، و چه امشب هم كه عاشورا است و گرفتار سى هزار گرگ هستم و فردا قطعه قطعه مى‌شوم و زن و بچه‌ام را به اسارت مى‌گيرند، عين اين كه وسط چنان باغى هستم، خدا را حمد مى‌كنم. ببينيد امام حسين (ع) چگونه دارد حمد را نقاشى مى‌كند؟ به خدا نمى‌گويد كه اگر ما را در باغ ببرى و به ما چلوكباب بدهى، الحمدلله، و امّا اگر گرفتار اين گرگ‌ها بكنى، چه الحمد للهى؟ بلكه مى‌گويد: «وَ احْمَدُهُ عَلَى السَّرَاءِ وَ الضَّرَّاء.»[٢] من نه كارى به خوشى دارم و نه به ناخوشى. من عاشق وجود مقدس او هستم كه ولى نعمت من است.

در حمد قولى، چه بگويم احْمَدُ، يا بگويم: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالِمِينَ، يا بگويم: الْحَمْدُ لِلهِ عَلَى كُلِّهَا، يا بگويم: الْحَمْدُ لِلهِ عَلَى كُلِّ النِّعْمَهِ يا بگويم: «الْحَمْدُ

[١] ١. شيخ مفيد، ارشاد، ج ٢، ص ٩١.

[٢] ١. همان.