اين حقايق را بايد از بيدارانى كه حقيقت را مى‌بينند، پرسيد. زمانى واعظى از زنجان مى‌آمد، البته، گاهى، و نه هميشه. من او را نديده بودم. فكر مى‌كنم آن موقع من تازه به دنيا آمده بودم و چند سالم بود كه او از دنيا رفته بود، ولى من هم در همدان و هم در تهران، پامنبرى‌هاى فهيم او را ديدم كه هم اين افراد مُردند و هم كسانى كه به آنها خيلى مربوط بودند و با آن‌ها همسفر مى‌شدند. من اين دو طايفه را ديدم. به شهادت اين دو طايفه، از اين خطيب براى من خاطراتى نقل شد، از جمله اين كه نام اين خطيب حاج ملا آقاجان بود؛ وقتى مصيبت مى‌خواند، نه تنها ديد مردم را مى‌گرياند، بلكه تمام در و ديوار را هم به گريه مى‌انداخت و