مادر امام عصر - حسین انصاریان - الصفحة ٥ - روايتگر ماجراى ولادت امام (عج)

كرد، مسجدى كه خداوند متعال در سوره مباركه توبه، اين آيه را درباره آن نازل كرد: «لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ.»[١] در اين مسجد، مردانى براى عبادت مى‌آيند كه عاشق طهارت همه‌جانبه هستند و خداوند هم عاشق مردم پاك است. آن چند روزى كه رسول‌الله (ص) در روستاى قبا به سر مى‌برد، افراد زيادى از مردم مدينه به محضر حضرت مشرّف مى‌شدند و درخواست مى‌كردند كه به محض اين كه حضرت (ص) به مدينه آمد، به خانه آن‌ها نزول اجلال كند. پيغمبر (ص) جواب مردم را نمى‌داد كه من به خانه شما مى‌آيم يا نمى‌آيم. تا اين كه روزى كه پيغمبر وارد مدينه شد، فرمود: راه را بر شتر من باز بگذاريد. اين شتر در هر خانه‌اى كه زانو زد، من به آن خانه وارد مى‌شوم. شتر پيغمبر (ص) كنار


[١] ١. توبه: ١٠٨: مسجدى كه از روز اول پايه، ريشه و اساسش بر تقوا بناگذارى شده، سزاوار است كه در چنين مسجدى به عبادت برخيزيد.