مادر امام عصر - حسین انصاریان - الصفحة ٦ - روايتگر ماجراى ولادت امام (عج)

درب خانه ابوايوب انصارى زانو به زمين زد. در ابتداى ورود پيغمبر بزرگوار اسلام (ص) به مدينه، آن جا براى حضرت، محلّ زندگى، عبادت، مناجات و تبليغ دين شد. اين نشان مى‌دهد كه خانه پاك و صاحبخانه پاك، مورد توجّه خدا، پيغمبر و امام معصوم است؛ چنان‌كه وقتى حضرت رضا (ع) وارد نيشابور شد، در آن روزگارى كه شهر نيشابور شهر فوق‌العاده آبادى بود، هر يك از مردم نيشابور اصرار داشتند كه حضرت (ع) به خانه آن‌ها بيايد؛ ولى ايشان مانند جدّ بزرگوارش، پيغمبر اسلام (ص)، به مردم فرمود كه مَركب من را آزاد بگذاريد تا كنار درب هر خانه‌اى كه زانو زد، تا زمانى كه من در نيشابورم، محلّ اقامتم در همان خانه باشد. مردم هم راه را براى مَركب حضرت باز گذاشتند، و مَركب آمد در يك محله قديمى فقيرنشين نيشابور و كنار درب منزل پيرزنى زانو زد. تا زمانى كه امام (ع) در نيشابور اقامت داشت، در خانه همين پيرزن بود. براى خدا، انبياء و ائمه، مرد يا زن، فقير يا غنى، مطرح نيست. آنچه در پيشگاه مقدس پروردگار ارزش دارد، همين پاكى و