عنایت امام عصر - حسین انصاریان - الصفحة ١٦ - اصل دوم، محبت به اهلبيت

كنيم كه نريزيم. پائيز به ما نزند. ربا اين برگ را مى‌ريزاند. غيبت و تهمت، اين برگ را مى‌ريزاند. گمان بد، اين برگ را مى‌ريزاند. بى‌نمازى، اين برگ را مى‌ريزاند. شيعيان ما، برگ اين درخت هستند. آن وقت پيغمبر (ص) مى‌فرمايد: هر كدامتان به هر شاخه‌اى از اين درخت متوسّل شود، اين اميد را دارد كه اهل نجات گردد. به هر كدام از شاخه‌هاى اين درخت متوسّل بشود؛ حالا يكى حسينى بشود و يكى زهرايى بشود و يكى حسنى بشود و يكى علوى بشود، بالاخره دست به دامن يكى از ما بزند، ما همه با هم هستيم، آن وقت شما را پيش همه مى‌بريم. ما همه با هم هستيم. شما هم كه ده تا دست نداريد؛ بلكه تنها يك دست داريد. پس دامن على (ع) را بگير و على (ع) تو را پيش‌