عنایت امام عصر - حسین انصاریان - الصفحة ١٣ - اصل اول، معرفت به اهلبيت

اين كه امام واجب الاطاعه و حجت خدا را نشناسى و كسى را كه پروردگار بزرگ عالم او را شاهد بر شما در دنيا و قيامت قرار داده، نشناسى. سليم گفت: على جان! من آمدم همين‌ها را بشنوم. اين‌ها كى هستند؟ حضرت (ع) فرمودند: به قرآن مراجعه كنيد. اين‌ها كسانى هستند كه خدا نام آن‌ها را كنار نام خود و رسولش قرار داده است. سليم گفت: در كجاى قرآن؟ اميرمؤمنان (ع) اين آيه را خواندند: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِى الْأَمْرِ مِنْكُمْ. ([١]

سليم مى‌گويد، به حضرت عرض كردم، على جان! مسأله را براى من خيلى روشن كرديد؛ چون ملاك قرآن است؛ غصه‌ام بر طرف شد و فهميدم كه بايد دست به دامن على، زهرا، حسن و حسين: باشم و هر شكى را كه در قلبم بود، برطرف كردى.

بنابراين ديگر نبايد من دنبال لنين، استالين و استاد دانشگاه بروم. من دينم را بايد از شما بگيرم؛ دنيايم‌

[١] ٢. نساء: ٥٩.