عنایت امام عصر - حسین انصاریان - الصفحة ٢١ - اصل سوم رسيدن به اهلبيت، ولايت
علاوه بر اين كه خودش را مىشناختم، پدرانشان را تا زمان آدم (ع) مىشناختم. مادرانش را هم مىشناختم. فرزندانش را هم مىشناختم. همراهان گفتند: خيلى به او محبت كرديد. حضرت فرمود: او شيع ما و وابسته به ما بود.
آيا معرفت و محبت و ولايت مىگذارد، در مردم گناه بماند؟ آيا اجازه مىدهد مرگ آدم مشكل بگذرد؟ آيا اجازه مىدهد برزخ انسان ()[١] باشد؟ آيا اجازه مىدهد و مىگذارد وقتى درب قبر را كه باز كردند، انسان با آبروريزى وارد محشر بشود؟ من مىگويم، نه، نمىگذارند.
اتصال به معرفت، محبت و ولايت حقيقت ديگرى را كه جلب مىكند، شفاعت است. اين شفاعت، معركه مىكند. آن وقت اين اتصال حقيقت ديگرى براى انسان جلب مىكند كه دخول در بهشت است. ما هم كه غير از آمرزش گناه، شفاعت اهلبيت: و دخول در بهشت، چيز ديگرى
[١] ١. طه: ١٢٤.