عنایت امام عصر - حسین انصاریان - الصفحة ١٩ - اصل سوم رسيدن به اهلبيت، ولايت
حضرت حركت مىكردم و بين ما سكوت حاكم بود. ناگهان مولايم برگشت و به من گفت: اصبغ! تا كجا حرف من را گوش مىدهى؟ گفتم: آقا! امر كن پشت سرى را بزنم، شمشير لختم را برمىكشم و او را مى زنم. اول گردنش را مىپرانم، بعد هم مىروم ببينم كه او كيست؟ اگر ديدم، پسرم است، به خدا قسم! ذرهاى از عشقم به تو كم نمىشود و در دلم خوشحال مىشوم كه من حرف على (ع) را گوشكردهام.
از ما اطاعت كنيد؛ با فرهنگ ما خو بگيريد؛ حلال و حرام ما را رعايت كنيد.
اتصال به معرفت، محبت و ولايت باعث مىشود گناهان آدم بخشيده بشود. من نمىدانم كدام زاويه بخشش خداوند را براى شما بگويم؛ نه من طاقت آن را دارم كه برايتان آن لطايف و ظرايف مغفرت را در اين زمينه بگويم، و نه فرصت زيادى در اختيار است كه بگويم خداوند متعال با وابستگان به اهلبيت: در دنيا و آخرت چه مىكند. به راستى، نمىدانيم كه خداوند متعال با ما چه مىكند.