مِنْكُمْ‌)[١] ولايت، يعنى خود را مانند مرد دست غسّال، در دست اهل‌بيت: بياندازد و بگويد، شما هر شكلى كه مى‌خواهيد، به من بدهيد. من عين مرده در دست غسّال، در دست شما هستم؛ من مطيع شما هستم؛ من تسليم شما هستم. من چهل و پنجاه سال در اين دنيا مسافرم. مى‌خواهم به من بگوييد، كاسبى‌ام چه جورى باشد. من عين مرده دست غسال هستم، كسب مرا جهت بدهيد. معاشرت مرا جهت بدهيد. زن و بچه‌دارى مرا جهت بدهيد. (ولايت)؛ يعنى من عبد، من برده، من غلام، خودم را در اختيار مولايى مثل: پيغمبر (ص)، فاطمه، على، حسن و حسين: قرار بدهم و بگويم، من برده را خدا به شما فروخته و مى‌خواهم پسم نگيرد. حالا به من جهت بدهيد. اين معناى ولايت است.

در زمينه هر سه مسأله، شما گفته‌هاى خود پيغمبر (ص) و اهل‌بيت: را ملاحظه بفرماييد. در

[١] ٢. نساء: ٥٩.