چهل حدیث حج - حسین انصاریان - الصفحة ٧٦ - آداب معنوي حج
و سکنات خود بر حضرت محبوب تکيه کن، که در تمام صحنه هستي تکيه گاه قابل اعتمادي جز وجود مقدس او نيست.
در برابر قضا و حکم و قدر او صد در صد تسليم باش و در اين زمينه از اضطراب و هراس و دو دلي پرهيز کن که تسليم بودن به قضا وقدر و حکم حضرت دوست از اخلاق انبيا و اولياي الهي است.
با دنيا و راحت و استراحت آن و مردم وداع کن. از هر حقّي که از ديگران بر عهده داري پاک شو. بر زاد و توشه و ياران و اصحاب و قدرت و قوت و جواني و ثروت خود اعتماد مکن، بترس از اين که اين همه، در صف دشمنانت قرار گيرند و براي تو بصورت وزر و وبال درآيند. آري کسي که ادعاي رضاي دوست کند و بر غير او تکيه نمايد، غير او دشمن و وبال او گردند. اين واقعيت است که ثابت شده تا بداني قوّت و حيله اي جز حفظ و توفيق خدا نيست.
آماده شو، آمادگي کسي که اميدي به بازگشت از اين مسافرت ندارد.
همنشيني با ياران سفر را به بهترين صورت تدارک کن و اوقات واجبات حق و روشهاي رسول خدا را در تمام امور رعايت نما.
آنچه از ادب، تحمل مشکلات، صبر و شکر، مهرباني به ديگران، دست و دل بازي در خرج و ايثار زاد بايد رعايت کني رعايت کن.
با آب توبه خالص از گناهانت غسل کن و ظاهر و باطن را شستشو بده، لباس صدق و صفا و خضوع و خشوع در بر کن و از آنچه تو را از ياد خدا باز مي دارد، و از طاعت حضرت دوست به بدبختي حجاب و ممانعت مي آورد مُحرم شو.
بعنوان پاسخ صاف و خالص و پاکيزه به حضرت حق که تو را به حج دعوت فرموده، در حالي که به عروة الوثقاي او چنگ زده اي لبيک بگو.