چهل حدیث حج - حسین انصاریان - الصفحة ١٠٥ - عرفات

سپس پيامبر فرمود: قسم به آن که مرا به حق مبعوث به رسالت فرمود و بشير و نذير قرار داد، خداوند را در عالم ملکوت بابي است که به آن گفته مي شود: باب رحمت، باب توبه، باب حاجات، باب تفضل، باب احسان، باب جود، باب کرم و باب عفو. احدي در عرفات نمي آيد مگر اين که از جانب خداوند بوقت وقوف، مستحق همه اين واقعيات مي شود.

براي حضرت حق صد هزار فرشته است، با هر فرشته اي صد و بيست هزار فرشته است و براي خداوند رحمتي است که براي اهل عرفات به عرفات نشينان نازل مي شود، چون از عرفات کوچ کنند خداوند فرشتگان خود را شاهد مي گيرد به اين که اهل عرفات از آتش جهنم آزادند، و حضرت حق بهشت را بر آنان واجب فرمود، و يک منادي ندا مي دهد: برويد در حالي که آمرزيده شديد، مرا خوشنود کرديد و من از شما خوشنودم!

شخص خارج از مذهب اسلام عرضه داشت: اي محمد، صادقانه سخن گفتي.