فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ٦

جلد اول

سرآغاز

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي * وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي .اثر ناچيزى كه هم اكنون به دانايان و دانش‌پژوهان عرضه ميشود تحت عنوان«فرهنگ معارف اسلامى»محصول سى و پنج سال كار و كوشش اين بندۀ ناتوان و وجود ناقص است كه با وجود نقصان فطرى استعداد در حد امكان خود همۀ اين مدت به بررسى افكار و وارسى متون بزرگان اسلام و دانايان مدنيت اسلامى اشتغال داشته است و در تمام اين مدت گاه و بيگاه در روزگاران سلامت و نقاهت،بى‌كارى و اشتغال از يادداشت موارد مورد نظر قصور نورزيده است نهايت بضاعت علمى و حذاقت و استعداد ذاتيش بيش ازين گنجايش نداشته است كه لاٰ يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْساً إِلاّٰ وُسْعَهٰا كه هر كس باندازه استعداد و توانائى ذاتيش تواند از فيوضات بحر بى‌پايان معارف اسلامى بهره برگيرد و هر غواصى را نرسد كه ازين درياى ژرف جواهر ازهر بدر آرد و گر هر چند كه نقصى در جهت اعطاء جود در وجود آن دريا نبود كه درياى معارف اسلامى دريائى است بى‌پايان و حول قوت حق بايد و سفينۀ نجات.

فرو رفتم بدريائى كه نى پا و نه سر دارد ولى هر قطرۀ از آن به صد دريا اثر دارد
ز عقل و جان و دين و دل به كلى بى‌خبر گردد كسى كز سر اين دريا سر موئى خبر دارد
چه گردى گرد اين دريا كه هر كو مرد اين ره شد ازين دريا بهر ساعت تحير بيشتر دارد
ترا با جان مادرزاد ره نبود درين دريا كسى اين بحر را شايد كه صد جانى دگر دارد
تو هستى مرد صحرائى چه بشتابى درين دريا كه با هر قطرۀ دريا دل مردان بسر دارد
و به همين جهت از دوستان و دانشمندان انتظار آن دارم كه در جهت كمال وجودى مرا رهبرى و ارشاد فرمايند و از هفوات واضح مرا معذور دارند.