خمس دستور مهم اسلامى، مطابق فتاواى مكارم شيرازى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦ - غنيمت در لسان مفسّران
«وَاغْتنم مَنِ اسْتَقْرَضَكَ في حالِ غِنَاكَ
؛ هر كس در حال بىنيازيت از تو قرضى بخواهد غنيمت بشمار» [١] نظير اين تعبير بسيار فراوان است وهمگى نشان مىدهد «غنيمت» منحصر به غنايم جنگى نيست.
غنيمت در لسان مفسّران
بسياى از مفسّران كه در مورد اين آيه به بحث پرداختهاند با صراحت اعتراف كردهاند كه غنيمت در اصل معناى وسيعى دارد و شامل غنايم جنگى و غير آن و بطور كلى هر چيزى كه انسان بدون مشقّت فراوانى به آن دست يابد مىشود، حتى آنها كه آيه را به خاطر فتواى فقهاى اهل تسنّن مخصوص غنايم جنگى دانستهاند باز معترفند كه در معناى اصلى آن، اين قيد وجود ندارد.
«قرطبى» مفسّر معروف اهل سنّت در تفسير خود ذيل اين آيه چنين مىنويسد:
«الغنيمة في اللغة ما يناله الرجل أو جماعة بسعي
؛ غنيمت در لغت چيزى است كه فرد يا جماعتى با كوشش به دست مىآورند». [٢]
فخر رازى در تفسيرش تصريح مىكند كه:
«الغنم؛ الفوز بالشيء
؛ غنيمت اين است كه انسان به چيزى دست يابد. [٣]
[١]. نهجالبلاغه، نامه ٣١.
[٢]. تفسير قرطبى، ج ٨، ص ١.
[٣]. تفسير كبير، ج ١٥، ص ١٦٤.