احكام عزادارى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٢ - زبان حال

بزرگواران فراموش كرد. بلكه شاعران بايد ضمن اشعار سوگوارى جنبه‌هاى حماسى‌عاشورا را به نظم كشند، همان‌گونه كه در قرون اخير توجّه شايانى به آن امر شده است و خطبا و مدّاحان به آن اهميّت مى‌دهند.

سؤال ٩٦. اخيراً در بعضى مجامع و هيئت‌هاى مذهبى تهران اشعارى سروده و خوانده مى‌شود كه در ضمن آن، لفظ جلاله «اللَّه» را به ذوات مقدّسه معصومين و مانند آن بزرگواران نسبت مى‌دهند. مثلًا گفته مى‌شود من على اللّهى‌ام، يا من حسين اللّهى‌ام و يا زينب اللّهى‌ام. آيا بيان اين گونه اشعار، جواز شرعى دارد؟

جواب: اين تعبيرات مناسب افراد معتقد به مكتب معصومين عليهم السلام نيست و لازم است به اين اشخاص تذكّر داده شود و آنها را از اين كار نهى كرد. و براى‌بزرگداشت مقام آن بزرگواران راههاى خوب و سنجيده و معقول وجود دارد كه نيازى به اين حرف‌ها ندارد.

زبان حال‌

سؤال ٩٧. بسيارى از اشعار، مربوط به مراثى شهداى كربلا و ائمّه هدى عليهم السلام جنبه زبان حال دارد، آيا اين كار مجاز است؟

جواب: منظور از زبان حال آن است كه حالت آن بزرگواران‌