احكام عزادارى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤ - چرا امام حسين عليه السلام فراموش نمىشود؟

چرا اين‌قدر به اين حادثه تاريخى كه از نظر «كمّيّت و كيفيّت» مشابه فراوان دارد، اهمّيّت داده مى‌شود؟ چرا مراسم بزرگداشت اين خاطره هر سال پرشكوه‌تر و پرهيجان‌تر از سال پيش، برگزار مى‌گردد؟

چرا امروز كه از «حزب اموى» و دارودسته آنها اثرى نيست و قهرمانان اين حادثه مى‌بايست فراموش شده باشند، حادثه كربلا رنگ ابديّت به خود گرفته است؟!

پاسخ اين سؤال را بايد در لابه‌لاى انگيزه‌هاى اصلى اين انقلاب جستجو كرد، ما تصوّر مى‌كنيم تجزيه و تحليل اين مسأله براى كسانى كه از تاريخ اسلام آگاهى دارند چندان پيچيده و مشكل نيست.

به عبارت روشن‌تر حادثه خونين كربلا نمودارى از جنگ دو رقيب سياسى بر سر بدست آوردن كرسى زمامدارى يا املاك و سرزمين‌ها صورت نگرفته.

همچنين اين حادثه از انفجار كينه‌هاى دو طايفه متخاصم كه بر سر امتيازات قبيله‌اى در مى‌گيرد، سرچشمه نگرفته است.

اين حادثه در واقع صحنه روشنى از مبارزه دو مكتب فردى و عقيده‌اى است كه آتش فروزان آن، در طول تاريخ پر ماجراى بشريّت، از دورترين زمان‌ها تا امروز، هرگز خاموش نشده است، اين مبارزه ادامه مبارزه تمام پيامبران و مردان اصلاح طلب‌