معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٢٤ - دو چشم قهوهايات را به من بدوز - رحیمی خدیجه

دو چشم قهوه‌اي‌ات را به من بدوز
رحیمی خدیجه


مرا رها کردي مثل بادبادک‌ها
اسير بازي بي‌قيد و بند کودک‌ها
شدم کلاغ پران حريم مزرعه‌ها
چه‌قدر خسته‌ام از هيبت مترسک‌ها!
مرا جسارت دريا به خويش مي‌خواند
اگرچه افتادم بين جوجه‌اردک‌ها
تو اي قشنگ‌ترين، اتفاق بعد از اين
شبيه خاطره‌ي کودکي و پولک‌ها
بخند تا که زمين، بوي تازگي بدهد
مرا ببر به تماشاي باغ ميخک‌ها
دو چشم قهوه‌اي‌ات را به من بدوز که من
دوباره عاشق باشم، دوباره با شک‌ها
به لحظه‌هاي نشاط‌آور يقين برسم
و باز سبز شوم سبز، مثل جلبک‌ها!