در مذمت اعتياد به اينترنت فرمايد!
اشتیاقی محسن

صبحا که از جات پا مي‌شي انگاري
يه چيزيته، يه خرده مشکل داري
بس که شب گذشته توي فيس‌بوک
دري وري خوندي، شده مخت پوک
عکساي اون‌جا رو نگاه مي‌کني
- خدا به دور!- گاهي گناه مي‌کني
پا مي‌شي با چشماي باباقوري
حال نداري دست و روتو بشوري
تلوتلو مي‌خوري عين نسيم!
سراغ لب تابت مي‌ري مستقيم
اونم که بي‌صاحاب! همش روشنه
حتي شبا که وقت خوابيدنه
مي‌گي: مامان! چايي‌مو وردار بيار
کنارشم يه بيسکويتي بگذار
مياره چايي رو، مي‌شينه پيشت
دست مي‌کنه تو موي پر شيپيشت!
بهت مي‌گه: بچه! پاشو دوش بگير
قوز نکن، صاف بشين، حيف شير!
کج مي‌کني واسش پک و پوزتو
اونم مي‌گه: من مي‌خرم قوزتو!
ميوه مياره و مي‌ذاره رو ميز
مي‌گه: بخور قوزي! نشي هي مريض
نشسته پيشت، ولي تو انگاري
حرف زيادي با مامان نداري
گاهي حواست به يه جا پرت مي‌شه
يه وقتايي کم، گاهي هم هميشه!
وقت، واسه مامان بابا، مختصر
اما واسه کامپيوتر، مستمر
تو سي دي رام مي‌ذاري ليوانتو
تو بک گراندت عکس مامانتو
اون که چايي آورده، برزخ شده
چون بار چارمه چاييت يخ شده
از چايي يخم نمي‌شه دل کند
چايي رو يخ مي‌خوري با شيش تا قند
گالکسي و تبلت و آي پد داري
وقتتو کلاً پاي نت مي‌ذاري
هي مي‌گي يک چيز جديد اومده
نداشته باشمش واسه من بده!
دخل چشاتو درمياري والا
بذار کنار اين آشغالا رو، يالا!
جهان سوم با همين بازيا
گرمه سرش، به جون تو، به مولا
دمر مي‌افتي روي کامپيوتر
چي مي‌بيني؟ ها؟ يه سري شرّ و ور!
از اين صفحه به اون صفحه ويْلوني
هر چي نوشتن اون‌جاها مي‌خوني
رفيقاي مجازيت هم زيادن
تو واقعيت اما حزب بادن
لايک و تگ و مسيج و کامنتاشون
خاله‌زنک بازيه، اينو بدون!
تلف نکن وقت گران‌بها رو
تو رو خدا ولش کن اين کارا رو
ساعتي شيش هف دفه ايميلتو
چک مي‌کني که چي شه؟ ول کن! برو
به جاي اين چرنديات مثل اسب
برو به يک کار حسابي بچسب
يا لااقل حالا که تو نت مي‌ري
يه جا برو، يه چيزي ياد بگيري
نمي‌گم اينترنت کلّاً بده
وقتي بده که توش باشه مَفْسده
درسته راحت مي‌کنه کارا رو
مي‌چسبونه به هم همه دنيا رو
اما اگه دنيا رو آباد کنه
خيلي بده آدمو معتاد کنه!