معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٢٢ - بابارکنالدين - رحیمی ناهید
بابارکنالدين
رحیمی ناهید
حتماً برايتان جالب است که بدانيد دومين آرامگاه بزرگ جهان اسلام و تشيع، بعد از «واديالسلام» «تختفولاد» است که در کشورمان ايران و در شهر اصفهان است.
تختفولاد، علاوه بر جايگاه معنوي بالايي که بهخاطر وجود بزرگان زيادي از آن برخوردار است، به خاطر داشتن مجموعهاي از زيباترين آثار، مثل: مساجد، آبانبارها، کاروانسراها، بقعهها و آثار ارزشمند تاريخي از دورههاي مختلف، اهميت فراواني دارد و با مساحت بسيار بالايي، مدفن بزرگان زيادي از امامزادهها، دانشمندان، عرفا و حتي يک پيامبر عظيمالشأن است!
يکي از بقعههاي معروف تختفولاد که اولين قبر آنجا هم هست، مربوط به مزار دانشمند عارف قرن هشتم هجري «مسعود بيضاوي» معروف به «بابارکنالدين» است که تا سالها به خاطر اينکه او اولين دانشمند مدفون در آن محل بود، به آنجا قبرستان بابارکنالدين هم گفته ميشد.
نسب «بابارکنالدين» به «جابربنعبدالله انصاري» صحابهي مشهور پيامبر اکرم(ص) ميرسد که علاوه بر پيامبر، موفق به زيارت پنج امام(ع) بعد از ايشان هم شده بود.
بابارکنالدين، عارفي بود که استاد بزرگ و مشهور او «کمالالدين عبدالرزاق کاشاني» بود. او از همان نوجواني در محضر استادان بزرگي به درس و بحث پرداخت و جالب اينکه در همان نوجواني از عرفاي شهر خود شد!
بعدها، در عصر صفويه «شيخبهايي» دانشمند بزرگ آن دوره، به او و مکتب او ارادت خاصي پيدا کرد. همينطور «ملامحمدتقي مجلسي (علامه مجلسي)» هم از مريدان راه او شد.
بقعهي بابارکنالدين، يکي از اماکن عبادت مرحوم «شيخ حسنعلي نخودکياصفهاني» هم بود. مرحوم «حاج کرباسي» نيز به رکنالدين اعتقاد زيادي داشت و به زيارتش ميرفت. بزرگ ديگري که به زيارت او ميرفت، فقيه عارف، حضرت آيتالله «سيدعبدالکريم رضويکشميري» بود. مرحوم کشميري، از قبور علما، به قبر استادش مرحوم آيتالله «سيدعلي قاضي» در واديالسلام نجف و بابارکنالدين در قبرستان تخت فولاد اصفهان زياد اهميت ميداد و اين دو را ويژه ميدانست و ميگفت: «بابارکنالدين روح و ريحان است. بر مرقد رکنالدين خواستم بفهمم ذکر او چه بوده، الهامم شد که ذکرش «لااله الا الله» بوده است.»
مزار تختفولاد را در عهد صفويه، مزار بابارکنالدين ميگفتند و حتي از «پل خواجو» با نام پل بابارکنالدين ياد ميکردهاند.
آرامگاه بابارکنالدين که اصل آن به دورهي ايلخاني برميگردد، در دورهي صفويه و با تلاش «شاهعباس صفوي» تجديد بنا شد.
بناي زيباي بقعهي بابارکنالدين با گنبد دوازده ترکي روي پايهي پنجضلعي قرار دارد که از آثار سال ١٣٠٩ هجري قمري است.