معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٢

پیام بهار
محدثى جواد

امام علی(ع): «کلّ یومٍ لا نعصی الله فهو لنا عیدٌ؛ هر روزی که خدا را نافرمانی نکنیم، آن روز برای ما عید است.»[١] وقتی سال نو آغاز می‌شود، دل و جان هم طراوت می‌یابد. برای اهل معرفت، «بهار» یک نشانۀ روشن توحید است، هم قدرت ابداع، آفرینش و حیات‌بخشی پروردگار را نشان می‌دهد و هم حیات دوبارۀ طبیعت را پس از خواب زمستانی به تماشا می‌گذارد؛ یعنی هم برهان «توحید» است، هم گواه «معاد». گل، دفتر اسرار خداوند، گشوده است صحرا، ورق تازه‌ای از پند گشوده است تقریر ادیبانۀ برهان معاد است فصلی که نسیم از پی اسفند گشوده است سال نو می‌شود و تقویم‌ها عوض می‌گردد. آیا ما هم عوض می‌شویم و اخلاقمان نوتر و بهاری‌تر می‌شود؟ با حلول سال جدید، دفتر عمر ما و تقویم سال جدید گشوده است، تا در برگ برگ این کتاب، با ایمان و عمل صالح، خطوطی از نیکی و بندگی بنگاریم و اگر طبیعت نو می‌شود، ما هم نو شویم و در وجود خودمان هم عیدی پدید آوریم و به «خانه تکانی دل» بپردازیم. چه زیباست که در کنار «تحویل سال»، «تحوّل حال» هم داشته باشیم و آن‌گونه که در دعای تحویل سال می‌خوانیم، حال و وضع ما به بهترین حال که مورد رضایت خداوند است، تبدیل شود. عید یعنی روز تازه، سال نو یعنی اخلاق جدید و حال نو عید با کفش و کلاه تازه نیست جز به رفتار و نگاه تازه نیست عید باید در دل و جانت بود رونق اخلاق و ایمانت بود اهل دل، عید خود را فرصتی برای یاد خدا، دیدار از بستگان و صلۀ رحم می‌سازند. اگر به سفر می‌روند، در مسافرت هم، مسلمانی خویش را از یاد نمی‌برند. اگر به دامن صحرا و طبیعت می‌روند لحظات تفریح خود را به گناه نمی‌آلایند. اگر به شهرهای زیارتی و اماکن مقدس می‌روند، بهرۀ معنوی می‌برند و توشۀ صالحات برمی‌دارند. این‌که برای روز عید و تحویل سال، دعای خاص وارد شده و این‌که در نوروز، نماز خاص، زیارت، روزه و برنامه‌های معنوی دیگر مستحب است، رهنمودی از سوی اولیای دین است تا مناسبت‌های ملی و میهنی ما نیز در فضای پاک و معنویت‌بار برگزار شود. تمیز کردن محیط زندگی از غبار، دید و بازدید ایام عید، صلۀ رحم و رسیدگی به خویشاوندان، عیدی دادن و خوشحال کردن دیگران، حضور در حرم‌ها و زیارتگاه‌ها و کنار مزار پاک شهیدان، تلاش برای ایجاد آشتی و الفت بین آنان که با هم قهرند، عیادت بیماران، رفتن سر خاک اموات و درگذشتگان، همه و همه کارهای خوبی است که به زندگی‌ها برکت می‌دهد، انس و همدلی را می‌افزاید و کدورت‌ها را از بین می‌برد. تا هست چنین باشد و ایام عید، این‌گونه مبارک و فرخنده گردد. در چند سال گذشته، مردم خوب و دوستدار اهل‌بیت عصمت(علیهم السلام)، به عنوان همدلی و همراهی با خاندان رسول، حرمت ماه محرم و صفر را نگه داشتند. اجرشان با خداوند. اکنون که فضای این عید، از ایام عزای اهل‌بیت فاصله دارد و ایام میلاد خاتم پیامبران(ص) را هم پشت سر گذاشته‌ایم، سزاوار است هم‌چنان پیروی خود را از راه خدایی عترت پیامبر نشان دهیم و به خاطر محبت و عشقی که به این خاندان ابراز می‌کنیم، زندگی پاک و دور از معصیت را از آنان الگو بگیریم. پیامبر اعظم(ص) فرمود: «انّ شیعتنا من شیّعنا و تبعنا فی اعمالنا؛ شیعیان ما کسانی‌اند که از ما تبعیت کنند و در اعمال ما تابع ما باشند». و عید واقعی شیعه، وقتی است که محیط زندگی‌ها، اهل‌بیتی، امام زمان پسند و دور از گناه باشد. عید ما یعنی که جان‌ها روشن است دل ز ایمان و ولایت گلشن است عید ما روز ظهور قائم است چون سرور و شادمانی دایم است عید ما شور و سرور ماندگار عیدی ما رحمت پروردگار *** ˜پی‌نوشت: [١] . مستدرک وسائل الشیعه، حدیث ٦٦٧٩.