پگاه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١ - بلوك بندى رقيب جهانى و آينده ايران - فیاض ابراهیم

بلوك بندى رقيب جهانى و آينده ايران
فیاض ابراهیم

 ١. "آينده هر كشور در گروه تعيين جايگاه آن در بلوك بندى جهانى است.« چرا كه مى‌توان در يافتن وجه تشابه و تخالف خود با ديگر بلوك‌ها به »منافع ملى و امنيت ملى" نائل آمد. پس هر گونه "نظريه‌پردازى" در باب دو حوزه مذكور، مشروط به تعيين آن جايگاه دارد.
 ٢. نظريه‌پردازى در باب تعيين جايگاه جهانى، احتياج به نظريه بلوك‌بندى جهانى دارد و گرنه بدون آنكه دانسته شود در يك بلوك بندى واقع شده و آينده آن كشور، خواسته با آن بلوك بندى شكل داده مى‌شود.
 پس آينده‌شناسى نيز بدون »بلوك‌شناسى آينده جهانى« ممكن نيست بايستى براى بلوك‌شناسى آينده جهانى به نظريه‌پردازى پرداخت و گرنه »نظريه‌هاى، ناخودآگاه« هدايت آينده را به عهده خواهد گرفت.
 ٣. دو نظريه براى بلوك بندى جهانى وجود دارد: ١. جهانى نشدن ٢. ارتباطات ميان فرهنگى كه هر كدام از اين دو، داراى چارچوب‌هاى معرفتى و تاريخى و جغرافيايى مى‌باشند. فهم اين دو نظريه مى‌تواند چارچوب‌هاى آينده نگرى ايرانى را ترسيم كند و هر گونه مطالعه سوگيرانه سبب غفلت‌هاى بسيار عميق خواهد شد، همانگونه كه در باب مطالعات تجدد و توسعه در گذشته ايران رخ داد.
 ٤. بلوك بندى جهانى شدن بر اساس همان نظريه مركز پيرامون، عمل مى‌كند هر چند در ظاهر گفته مى‌شود كه جهانى شدن، نظريه مركز، پيرامون را باطل كرده است، ولى نظريه جهانى شدن، نظريه مركز پيرامون را عميق‌تر كرده است به گونه‌اى كه از كنترل قبلى كه سخت‌افزارى بود به كنترل نرم‌افزارى تبديل شده است.
 ٥. بلوك بندى جهانى شدن به قدرت حاكم و بلامنازع مركز در بلوك بندى مى‌انجامد كه از كلمه Global بيرون مى‌آيد چون اين كلمه بر يك »تماميت دايره‌اى« تاكيد مى‌كند كه جهان را به يك بلوك دائره‌اى تبديل مى‌كند كه اين بلوك راهى براى اختيار و انتخاب نمى‌گذارد، پس »استبداد و انحصار جهانى« به وجود مى‌آورد.
 ٦. اولين نكته در بلوك بندى جهانى، پيوند منفعت حاشيه و پيرامون به منفعت مركز مى‌باشد و هر گونه منفعت يابى پيرامون مربوط و مشروط به منفعت يابى مركز مى‌باشد، پس منفعت ملى در كشور پيرامونى داراى يك شرط وجودى و تقدمى مى‌باشد و آن منفعت كشور مركزى مى‌باشد پس در جهانى شدن منافع مركزى بلوك بر همه چيز حاكم است.
 ٧. سازمان‌هاى اقتصادى مركز - پيرامون كه داراى مركزيت در كشور مركزى درجه اول و دومى مى‌باشند در حكم ستادى عمل مى‌كنند و پيرامونى‌ها در حكم صف و عملياتى مى‌باشند كه در اين نظام جهانى سازمان‌هاى جهانى با دادن اعتبار پولى و غير پولى، حاكميت خود را بر پيرامون تثبيت مى‌كنند كه نمونه بارز آنها بانك‌ها و سازمان‌هاى بين‌المللى صنفى مى‌باشد.
 ٨. از نظر امنيتى نيز به گونه جامع و شامل، كشور و بلوك مركزى، مركزيت امنيتى را به عهده مى‌گيرد و در قبال آن باز سود اقتصادى خود را ترسيم مى‌كنند؛ يعنى »امنيت مركزى«، براى منافع ملى مركزى است. پس نظام امنيتى جهانى به گونه‌اى ترسيم مى‌شود كه اول ارزانترين باشد و بسيار شكننده باشد تا بتواند، را بالا و پايين بردن آن، كنترل امنيتى جهان را در دست داشته باشد.
 ٩. امنيت در اين معنا، به گونه‌اى ترسيم مى‌شود كه اگر كسى بخواهد بدون مركز داراى نظام مستقل امنيتى شود از نظر اقتصادى كلان و مركزى، ارزانتر و قوى‌تر مى‌باشد كافى است كه به پيمان‌هاى امنيتى فعلى در جهان آنگلوساكسونى توجه شود كه سرمايه محورى جهانى را شكل و تنظيم مى‌كند.
 ١٠. در بعد معرفتى نيز مركز در محوريت شناخت سازى و معرفت سازى مى‌باشد و كشورهاى پيرامونى براى درجه يافت معرفتى بايستى به استاندارهاى مركزى برسند كه توسط مراكز آنها تعيين مى‌شوند، مثل مجلات ISI يا مجلات علمى و پژوهشى داخلى كه با الگوگيرى از مركز، اعتبار سنجى مى‌شوند. تعيين رتبه و درجه دانشگاهى جهانى براى رسيدن به همين نكته مى‌شود و دانشگاه‌ها و مراكز پژوهشى مركز هميشه داراى درجه‌هاى ده گانه اول مى‌شوند. و جوايز نوبل و جهانى به همان دانشمندان مركزى تعلق مى‌گيرد.
 ١١. رسانه‌هاى بلوك مركزى، ملاك رسانه‌اى واقع مى‌شوند رسانه‌ها هميشه مستقيم به معرفت ارتباط دارند چون معرفت در بلوك جهانى، مركز محورى ترسيم مى‌شود مثل صادرات كتاب از مركز به پيرامون و ترجمه زدگى پيرامون كه تقليد معرفتى پيرامون را رقم مى‌زند و يا سبك سينمايى جهانى كه با جلوه‌هاى ويژه و سوژه‌هاى سينمايى جهانى كه با جشنواره‌هاى سينمايى جهان ترسيم مى‌شود. و ماهواره‌ها براى طرح جهانى سازى رسانه‌اى، وارد صحنه شده‌اند.
 ١٢. تركيب ساختار امنيتى و اقتصادى با معرفتى و رسانه‌اى مذكور نظريه جهانى سازى را در بعد ساختار - معرفت، شكل مى‌دهد پس ترسيم نظريه نظريه‌هاى متفاوت و مخالف براى »مقاومت جهانى« ضرورى مى‌باشد كه بايستى با تركيب ساختار - معرفت به سرانجام برسد پس با يك تلاش همه جانبه دولت - مردم مى‌توان موفق شد نه فقط به اتكاء به مراكز دولتى يا دانشگاهى.