نشریه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١٢

گزيده نامه ها


اصحاب حوزه
سلام عليكم‌
غمى شديد دلم را مى‌فشارد. پرسشهاى گوناگون در ذهنم وجود دارد. ناتوانى از پاسخ بدين‌پرسشها و عدم‌حلّ عقده‌ها، بسيار انديشناك و مضطربم كرده است. با خود گفتم درد دلم را با شما، كه مدت هشت سال است با مجلّه‌تان مأنوسم، در ميان بگذارم. شايد التيامى باشد براى خودم و هم سوژه‌هايى براى شما.

نظام جمهورى اسلامى، بر اساس اصل: «يا من سبقت رحمته غضبه» بال عطوفت و مهربانى خويش را نه تنها بر گناهكاران قاصر گشود كه مقصران و منافقان را نيز، چه در جامعه و چه در حوزه، مورد عفو خويش قرارداد. چه بسيار نويسندگان و تئورى پردازانى در جامعه ما هستند كه در رژيم طاغوت، معماران نظام شاهنشاهى و تئورى پرداز حزب رستاخيز و انقلاب سياه شاهنشاهى بودند و يا قلم، شعر و فكر آنان همسو با خواسته‌هاى ساواك و سازمان «سيا» بود؛ امّا امروز، يا مدعى العموم شده‌اند و يا با چهره مقدس مآبانه، تزها و طرحها خوش باور را تحت تأثير افكار خويش، قرار مى‌دهند.

چه بسيار روحانى نمايانى كه زبان، فكر، آبرو و سكوتشان، مستقيم و غير مستقيم، در جهت خواست نظام طاغوت و عليه مجاهدان نستوهى همچون: آية الله خامنه‌اى، شهيد بهشتى، شهيد مطهرى، حجة الاسلام و المسلمين هاشمى رفسنجانى و... بود.

برخى از آنان، وقيحانه، هماهنگ با ساواك شاه، اين بزرگان را متهم و وهابى، ماركسيسم اسلامى و...
كردند و قيام پانزده خرداد را به خطا دانستند و خون شهيدان آن روز را بر ذمهّ امام راحل، رحمة الله عليه، دانستند. عصر غيبت كبرى را زمان حرمت دخالت در سياست شمردند و.

اين عناصر، در حضور امام راحل، ميدان ظهور نيافتند و هرگاه از لانه‌هاى خويش سربر مى‌آوردند، با نفس مسيحايى و بيان الهى آن بزرگمرد، مواجه مى‌شدند و به سوراخهاى خويش مى‌خزيدند. ولى حال كه دوران سازندگى كشور در ابعاد فرهنگى، اقتصادى، اجرايى و... رسيده است، نه تنها به حقّ خويش قانع نشده كه پا از گليم خويش بيرون گذاشته و خود را صاحب انقلاب مى‌دانند و تلاش همه جانبه‌اى را در جهت حاكميت انديشه‌هاى واپس گرايانه خود بر انقلاب و مردم آغاز كرده‌اند.

اينان، به كمك هم مسلكان زمان طاغوت، زيركانه در عرصه‌هاى فرهنگى و اقتصادى، تصميم به پيشروى گرفته‌اند و از فضاى باز فعلى، بسيار سود مى‌برند.

مجلّه حوزه نيز، كه چشم و چراغ ما طلاب جوان است، مهر سكوت بر لب زده و همانند گذشته به افشاگرى اين عناصر و انديشه آنان نمى‌پردازد.

حقير، از مجلّه انتظار دارم، لااقل، خطرات اين انديشه و نتايجى كه اين طرز تفكر براى انقلاب عزيزمان در پى خواهد داشت، براى طلاب و روحانيان بيان كند و سهم خود را در حفظ دستاوردهاى خون شهيدان، نسبت به اين آفت بزرگ ايفا نمايد.

قم عبدالله ديندار
چند پيشنهاد بر برادران مسؤول مجلّه حوزه‌
١. در مجلّه مقالاتى را جهت شناسايى شخصيت علمى و فقهى حضرت آية الله خامنه‌اى اختصاص دهيد.

٢. با توجّه به اين كه برخى از روشنفكران، دانشجويان و... امروزه در خلأ دينى - معنوى به سر مى‌برند و نداسته براى رفع تشنگى روحى، به هر طرفى روى مى‌آورند، پيشنهاد مى‌شود كه: درباره مشكلات روحى اين گروه از جامعه كار بشود و راههاى منطقى و علمى ارائه گردد. در اين زمينه مى‌توان از خود روشنفكران و دانشجويان هم كمك گرفت.

٣. درباره تحوّل حوزه و تخصصى شدن رشته‌هاى حوزوى ونظريه‌هاى حضرت امام، رحمة الله عليه، و حضرت آية الله خامنه‌اى مقلاتى اختصاص داده شود.

٤. پيشنهاد مى‌شود: مباحث استراتژى و برنامه‌هاى جامع و فراگير نظير: جغرافيا، دريا، قضا، جمعيت، منابع زير زمينى، و... از نظرگاه و سيره حضرت رسول(ص)، بازبان و تفكر حديد مطرح شود.

اروميه، على ناظرى‌
برادر گرامى‌

١. درباره زندگانى علمى، سياسى و...مقام معظم رهبرى، در نظر داريم در آينده، كارهايى انجام بدهيم.

٢. مجلّه حوزه، از آغاز درباره مسايل حوزه و چگونگى تحول در آن مباحث مبسوطى داشته است (گزارشى از آن را در سرمقاله شماره ٤٨، مطالعه بفرماييد)و در آينده به حول قوّه الهى، مباحث جديدى را مطرح خواهد كرد.

حوزه‌
درباره مقاله بودجه حوزه‌
در شماره ٤٨ آن مجلّه، طرحى تحت عنوان:«بودجه حوزه»، به قلم آقاى واعظ زاده خراسانى، به چاپ رسيده است.

در پايان مقاله، نويسنده محترم مرقوم فرموده‌اند:

«استدعا دارم، از موافقين و مخالفين، نظر خود را در اين مجلّه اعلام نمايند.» به نظر اين جانب، اين طرح، براى سازماندهى به بودجه حوزه، بهترين طرح است. به احتمال زياد، حضرت ولى عصر(عج)، اگر در زمان ما ظهور فرمايند، همين كار را مى‌كنند.

بعد از رحلت مرحوم آية الله حاج شيخ عبدالكريم حائرى، كه بنده در قم مشغول تحصيل بودم، يك - دو سال اين طرح عملى شد.

حضرات آيات ثلاث: صدر، حجّت و خوانسارى وجوهى را كه از مقلدان دريافت مى‌كردند، مى‌فرستادند نزد امين مرحوم حاج شيخ عبدالكريم كه به گمانم، حاج محمد حسين يزدى بود.

سر هر ماه، توسط حاج سيد عبدالوهّاب، مقسم حوزه، بين طلاب تقسيم مى‌شد. لكن چيزى كه هست بايد طرح را طورى بيان كرد كه عملى باشد و گرنه بهترين طرحها اگر مطرح شود، ولى عملى نباشد، فايده‌اى ندارد.

به نظر مى‌رسد براى عملى شدن طرح فوق، بايد نكاتى را در نظر داشت، از جمله:

١. دستگاه و بيوت مراجع، كماكان، باقى بماند.

٢. مراجع بزرگوار، به تمامى مقلدان خود، چه در داخل و چه در خارج، اعلان كنند كه مقدار از سهم امام را(نصف يا بيشتر)، به حساب بانكى ويژه حوزه‌هاى علميه، واريز كنند.

٣. مجمعى براى اداره اين امور و ساماندهى به شهريه طلاب و بررسى لياقتها، تشكيل شود. در اين جمع، هر يك از مراجع، نماينده ويژه‌اى داشته باشند كه همگى زير نظر مستقيم نماينده مقام معظم رهبرى، انجام وظيفه كنند.

حوزه علميه باقرى خوانسار
سيّد مهدى غضنفرى
مقام معظّم رهبرى‌
در حوزه‌ها بايد به افكار جديد در همه زمينه‌ها ميدان داده شود. البتّه مقصود ما، افكار انحرافى و التقاطى و خروج از اصول نيست. بلكه مقصود افكار نو بر اساس پايه‌ها و مبانى فقاهت است. اگر چنانچه حرف و فكر جديدى مطرح شد، به آن اعتنا و احترام كنند، بنده يك وقت پيشنهاد كردم يك مجلّه تخصّصى فقه در حوزه علميه قم بوجود بيايد تا فضلاى نام آور يا فضلاى جوان و نورس فرصت پيدا كنند، افكار نو و برداشتهاى جديد فقهى خود را در آن مجلات مطرح كنند، اين جور افراد بايد شناخته بشوند، اگر كسى چيز جديدى را فهميد، روى يك كاغذ بنويسد و در حوزه پخش كند تا همه بدانند چنين برداشت جديدى در حوزه وجود دارد. خلاصه به جوانها، نوآوريها، ابتكارها و افكار جديد بايد اهميت داده شود.

١٣٧١/٦/٢٩ - آغاز درس خارج‌