تألیفی، در سن ٨٠ سالگی در ٢٥ ربیع الاوّل ٤٣٦هـ. درگذشت. تشییع کنندگان، پیکر او را با حضور انبوهی از شاگردان مکتبش تشییع کردند. پسرش عصر همان روز بر وی نماز گذارد و در خانه خود در محلّه‌ی کرخ بغداد به خاک سپرده شد. شاگردش أبو أحمد حسین بن عباس نجاشی با کمک محمّد بن حسن جعفری و سلار بن عبدالعزیز عهده‌دار غسل او شد. سپس به کربلای معلی منتقل و در کنار پدر و برادرش در جوار قبر جدشان، ابراهیم مجاب (فرزند امام كاظم(علیه‌السلام)) مدفون شد.[١٦]

آغاز تحصیلات

سالی که وی درس خواندن را شروع کرد و نیز اوّلین شاخه از علومی که آموخت، دقیقاً مشخص نیست؛ امّا احتمالاً ادبیات بوده، چون ادبیات را در سنینی که کودکی بین ١٢ تا ١٥ ساله بوده، نزد «ابن نباته» خوانده است و این سبب می‌شود که سنّ او را هنگامی که برای آموختن فقه نزد شیخ مفید فرستاده شد، کم‌تر از پانزده سال تخمین بزنند. (شخصیّت ادبی سیّد

[١٦] . علّامه مامقانی این مطلب را به نقل از ثعالبی در كتاب الیتیمة و هم‌چنین شهید ثانی ذكر كرده است و مخالفت برخی علمای رجال شیعه با این مطلب را نقل می‌كند و می‌نویسد: «انكر ذلك صاحب التكملة لمخالفته لما سمعته من النجاشی و العلامه من دفنه فی داره.»؛ امّا پس از ذكر مطالبی، چنین جمع‌بندی می‌كند: «و انت خبیر بما فیه اذ لامنافاة ‌بین دفنه فی داره ثم نقله الی الحائر كما دفن الشیخ المفید فی داره فی بغداد ثم نقل الی مشهد الكاظمین(علیهماالسلام).» (تنقیح المقال، ٢/٢٨٤.)